Hoofdtekst
Weerwolf, ge zoudt zeggen zoo iets heeft nooit bestaan: Luister maar eens: een boer had een knecht en die was weerwolf. Om te "weerwolven" had hij een band noodig, die hij rond de lenden deed. De boer wist nu waar die band verborgen lag, nl. in ‘ne soets. ’s Anderendaags liet de boer de knecht een urenlange reis met kar en paard maken. Hij zelf stookte den oven gloeiend en wierp den weerwolfsband erin. Op hetzelfde oogenblijk stond zijn knecht vlak voor hem; hij wilde den band uit den oven halen, maar ’t ging niet meer. Dan liep de knecht weg; niemand heeft ooit nog een spoor van hem gevonden, of ook maar iets van hem gehoord. Dat is zoo waar als twee en twee vier is, in Kinrooi gebeurd.
Onderwerp
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   
Beschrijving
Een boer uit Kinrooi had een knecht die weerwolf was. Wanneer de knecht een speciale band om zijn lendenen deed, veranderde hij in een weerwolf. Op een dag ontdekte de boer dat zijn knecht de band in een boomstronk verborgen had. De boer zond zijn knecht ver weg met paard en kar en maakte ondertussen het vuur aan. Op het ogenblik dat de band vuur vatte, stond de knecht al bij de oven om zijn bezit te redden. Omdat de knecht zijn band niet meer kon redden, is hij voorgoed weggegaan.
Bron
D. Truyen, Leuven, 1946
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (noorden)
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Bree   
Plaats van Handelen
Kinrooi   
