Hoofdtekst
’t Goengen d’er ’n kè twee gaan wandelen. “Mo mens” zei den enen, “kiekt ’n kè no boven, ’t zit do ne waterduuvel.” “Be neen’t” zei den anderen, “’t zitten d’er twee.” Mo den oendersten was ne joenge kerel die de menschen wilde benauwd maken, mor o ‘tie no boven keek en den echten waterduuvel zag zitten, viel ’t ie van ’t verschot steendood ip de groend en den echten waterduuvel verdween in de lucht.
Beschrijving
Toen twee mannen aan het wandelen waren, sprak de ene tot de andere: "Kijk, daarboven zit een waterduivel!" Daarop zei de andere: "Maar neen, er zitten er twee!" Eén van de verschijningen was een jonge kerel die de mensen bang wilde maken. Toen hij naar boven keek en de echte waterduivel zag zitten, viel hij dood neer van schrik.
Bron
M. Vander Cruysse, Leuven, 1965
Commentaar
1.1 Watergeesten
west-vlaams (n van brugge)
5
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Dudzele   
