Hoofdtekst
Zêlfs ’s aves wannèèr da de moeder, gelik of da ta de mode was, klèène üzetjes awor? De mênschen die de zoaterdag euder kienders wasten voo de vinster, op ’t èèste, twidde, volgens wo daan ze weunden, zagen deur de vinster de woaternekker, die zegt: “Ja moedertje, krak ze mo, ’t sie wê grote, ’t sie wê grote.”
Beschrijving
Vroeger hadden veel mensen last van luizen. De vrouwen die op zaterdag hun kinderen wasten, zagen de waternekker voor het raam staan, die riep: "Ja moeder, het zijn weer grote! Kraak ze maar, kraak ze maar!"
Bron
A. Cornelis, Gent, 1958
Commentaar
1.1 Watergeesten
west-vlaams (kust)
127
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Oostende   
