HSCHO0537_0537_11268

I Wat vertelden ze van Cieles, de weerwolf?40 Dat was in Hees dan, die man die woonde daar. En vroeger waren daar overal zoveel van die holle straten dan en dan ging die daar zo rondspoken. Dan verkleedde die zich blijkbaar als paard of zo. Die had dan zo’n paardenvel en dat had hij thuis onder de nok van de schuur gestoken. Na een tijdje begonnen die z’n ouders dan door te krijgen dat er toch ergens iets mis was met hem of zo en toen waren ze naar de pastoor gegaan. Toen had die gezegd: "Als hij eens heel ver weg gaat, dan moet ge mij eens roepen en dan kom ik eens kijken thuis." En toen ging die (Cieles) een dag naar Luik of zo, moest hij te voet gaan, en waren die ouders direct naar de pastoor gegaan dan. En toen was die dan naar huis gekomen en toen waren ze dan in de schuur gaan kijken, had die dat vel afgehaald en was die daar aan het bidden en zo. Toen wouden ze dat vel dan verbranden, ze hadden het al aangestoken, en toen ineens kwam die jongen dus thuis, die Cieles dan. En … toen wou die dat vel dus daaruit gaan halen, uit dat vuur en hebben ze die moeten tegenhouden. Toen hadden ze dus gewacht totdat dat helemaal opgebrand was en toen dat vel dus verbrand was, was die jongen dus blijkbaar helemaal terug normaal.

SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)    SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   

Een jongen liep 's avonds met een paardenvel rond in de holle straten van Hees. Op aanraden van de pastoor stuurden de ouders hun zoon naar Luik, zodat de pastoor ondertussen het paardenvel uit de schuur kon halen en het kon verbranden. Zodra het vel vuur vatte, stond de jongen bij de oven om zijn vel te redden. Toen het vel helemaal was opgebrand, was de jongen verlost.

H. Schoefs, Leuven, 1996

1.6 Weerwolven

limburgs (groot-riemst)

40A 537

fabulaat

Riemst    Riemst   

Hees    Hees