Hoofdtekst
Selm van de Bies da was nen aordige petter (rare kerel). Op den duur begost diên hiêl vies te doen, dan wilde’n ‘em mar moorden doen. Dao was gin huis ne mie mee te haâven. Toen zên ze nao de pastoêr gewist. De pastoêr naar Selm, en hê mee nao de kerk. Hê ging de kerk binnen, mar Selm moest buiten blijven. Hê deed Selm drei kiêren rond de kerk kruipen. Mênne lieve joeng, da moet toen lilijk gedön hêmmen. Selm dieê kost bêkans (bijna) nie rond de kerk geraoken. Dieê moest deur ’t vuur kruipen, werd altijd mar hiên en wiêr geslingerd. Het hêt dao gebliksemd en getempeest. Mar ten slotte het de pastoêr het toch gewonnen. Dieê nacht hêt Selm bê de pastoêr op de pastorij geslaopen.
Beschrijving
Selm V.D.B. was een rare kerel die altijd kwaad wilde doen en zelfs mensen wilde vermoorden. De pastoor deed Selm driemaal rond de kerk kruipen. Het bliksemde en stormde zo erg dat Selm de hele tijd heen en weer werd geslingerd en zelfs door vuur moest kruipen. Uiteindelijk is de pastoor er toch in geslaagd het kwaad te verdrijven. Die nacht bleef Selm in de pastorij slapen.
Bron
C. Ooms, Leuven, 1968
Commentaar
2.2 Tovenaars
limburgs (beringen en omstreken)
486
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Selm V.D.B.   
Naam Locatie in Tekst
Deurne   
