CDEWA0393_0393_16391 - Overgang Sage -Schwank

In onze café kwamen d’er oltied oede boeren vo te koarten, liek Pee Kapon, Pette Clercq, Ko en Staf. Pee Kapon geloofde verschrikkelijk in spoken. "’k Gon je ’n ki ’n twa vertellen”, zei Pee Kapon, "’k woaren no de kerremesse van Zillegem (Zedelgem) gewist”. Die zomerkermessen deurden toe ’s nachts en ’t wierd do vele gedroenken. ’t Was eeuwig schoan were en zukken (zo’n) schoane lucht. Achter ’n ende ‘k hoarden ’n ketterslag. ‘k Wipten ’n meter hoge in de lucht, ‘k keken in de lucht en ‘k zagen ’n kleen wolkstje. ‘k Zagen ’n vintje met ’n leren vestjen an, en ’t stapte no beneên langs sparretakken, en ’t keek rechte no mien. ‘k Liepen en da vintje kwam achtergelopen. ‘k Zeggen: "Pee, joengen, oj da nie ku’t ontlopen, je ziet in d’helle”. Da’s de duvel in eigen persoon”. ’t Was dor ’n beke en ‘k sproengen d’erover, mo ‘k zaten d’er nateurlijk holf en holf in. ’t Was vor ’n land van pèèrdebonen en stoppels en ‘k moesten do mè m’n blote voeten deure. Opeens zage ‘k ’n luchtje. ‘k Zeggen: "da’s ’n dwoalluchtje. Je moet da volgen o je je weg verliest”. En ‘k vielen over ’n wortel en ‘k stoenden rechte en ‘k verkenden m’n weg.

Een man die op een nacht terugkwam van de kermis in Zedelgem, hoorde een slag achter zich en zag vervolgens een klein wolkje. Daarna zag de man een klein kereltje met een leren jasje tussen de sparren lopen. De man was ervan overtuigd dat de duivel in hoogsteigen persoon vóór hem stond en hij sprong snel over een beek. De man viel half in het water en moest op blote voeten door een veld met stoppels lopen. In de verte zag de man een dwaallichtje. Hij besloot het lichtje te volgen in de hoop dat hij zich dan weer zou kunnen oriënteren. Even later viel de man over een boomwortel. Toen hij weer opstond, vond hij zijn weg onmiddellijk.

C. Dewaele, Leuven, 1967

3.1 Duivels

west-vlaams (oostkust)

589

fabulaat

Stalhille    Stalhille   

Zedelgem    Zedelgem