STOP0247_0248_21277

Kasteleyn en De Zot die werkmannen woren bij e landbouwer, woren twee moordenaars. Up e zekern keer wisten ze dat er dor e boer geld gemakt hadde. En ze regleerden dat tegare wanneer dat ze dat best gedon an om an dat geld te geraken. Ze regelden dat voor de zundag binst d’hoogmesse. O de boer nor d’hoogmesse ging, komten zijn vrouwe tegen enne zegt: "Wuk ej doer mee tè?" "E kilo sositsen (worsten) voor ’t noene", zegt ze. En dormee ging elk zijn gang. ’t Wos één van de Kasteleyns joengens die mee wos. Ze vielen dor binnen hé up dat hof en ze vermoordden de vrouwe en ze pakten ’t geld. ’t Wos één van Kasteleyns joengens die dor zijn klakke achtergelaten hadde. Oz de boer thuus komt, vinten zijn vrouwe vermord en ’t geld weg. De gendarmes worden verwittigd en de boer vertelt datten zijn vrouwe tegengekommen et en dat ze sositsen meehad. Enn’had toen ook ol gezien dat er dor e vreemde klakke wos en ze woren verdacht dat die klakke lik min of meer geleek an de klakke van Kasteleyns joengen. Up ’t gezegde van die boer van die worsten en up ’t vinden van die klakke, droegen ze dat nor d’oenderwijzers. En in de schole wierd er ook gevraagd an de joengens wuk dat ze de zundag of de maandag geten an. ’t Woren twee van Kasteleyns joengens in de klasse. Den enen hadde worsten geten en den andern niet. De meester vroeg ook wiens klakke dat dat wos datten toogde dat ze gevoenden an. ’t Woren kinders die zein: "Dat is Kasteleyns klakke" en Kasteleyn zei nateurlik dat ’t geen wor wos. E tijdige later e die zake toen uutgekommen omdat De Zot zot kwam en olles vertelde.

SINSAG 1320 - Andere Räubergeschichten.    SINSAG 1320 - Andere Räubergeschichten.   

Twee rovers waren te weten gekomen dat een boer geld in huis was. Toen de boer op zondag naar de hoogmis ging, kwam hij zijn vrouw tegen, die worsten was gaan kopen om die middag te bakken. Wanneer de boer in de kerk zat, vielen de rovers binnen in de boerderij, waar de boerin bezig was met het eten. De rovers stalen het geld en vermoordden de boerin. Eén van de rovers was echter zijn pet kwijtgeraakt op de plaats van de misdaad. Op maandag gingen de politieagenten in de school vragen wat de kinderen de vorige dag hadden gegeten. In de klas zaten twee kinderen van één van de rovers. Eén van die kinderen had worsten gegeten. De kinderen zeiden onmiddellijk dat de verloren pet van hun vader was. Een tijdje later heeft één van de rovers schuld bekend, waardoor de hele zaak aan het licht kwam.

S. Top, Leuven, 1964

4. Historische sagen

west-vlaams (vrijbos)

139A

fabulaat

Kasteleyn
De Zot

Merkem    Merkem