Hoofdtekst
D’r was ne keer een boerinne die altijd water in de melk dei. Als ze dood was keerde ze were in de kelder. Op ne keer waakten z’haar en z’hoorden haar altijd maar zeggen: "Water en melk, maar mijn ziele heb ik vergeten".
Onderwerp
SINSAG 0413 - "Zu knapp gemessen, die Seele vergessen."
  
Beschrijving
Een boerin die altijd water bij de melk voegde, moest na haar dood komen spoken in de kelder. Op een dag hadden de mensen de spokende boerin horen zeggen: "Water en melk, maar mijn ziel ben ik vergeten".
Bron
W. Van Houcke, Leuven, 1970
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (houtland)
248
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Eernegem   
