WLUYT0050_0050_43959

Vroeger als ik nog jonk was, woonden wij aan de kazuifelmert, daar aan de Lemmekeshoek. To die woonde neffen ons en da was 'n kaai vremes. Mijn klein zusterke heet daar hard van afgezien. To had daar de kaai hand over laten vallen. En ons moe die moest een kinneke kopen en dan wier die ook ziek. En ons moe lag op een opkamerke, ja, hier was de venster en daar was nen trap en toen was To bij ons moe. En de Goelen uit 't Papenstraatje, die is dan naar de paters gelopen. Negen dagen ging die voorbij ons deur en dan las ie, want, meneer, wij zijn ijselijk kristelijke mensen. En toen kreeg mijn zusterke heiligdom en dat hong ie om heuren hals. Toen To weer eens bij ons moe was zei mijn brurke: "Geef da heiligdom 's hier." En ie stak da onder den dörpel van dat opkamerke. To die voelde dat en ze begos te schellen en te tieren en zo stak ze der handen op, sè! Toen nam mijn bruurke da heiligdom weg en To vloog de kamer uit zonder trappen te raken. Buiten hee ze lang staan schellen voor de venster en toen zei ik: "To, in Godsnaam toch, in naam van God, scheidt er uit." En nooit hebben we ze nog teruggezien. En later is ze met heur dochter gaan wonen in de Gasthuisstraat.

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

Een moeder was ziek geworden vlak voor ze van een volgend kind moest bevallen. De moeder kreeg gezelschap van een buurvrouw. Een pater liep negen dagen voorbij het huis en zegde gebeden. Een dochtertje van de moeder kreeg heiligdom. Toen de buurvrouw op een dag weer eens in huis zat, legde een zoon van de zwangere vrouw het heiligdom onder de drempel. Daarop begon de buurvrouw te roepen en te tieren. Toen het jongetje het heiligdom had weggenomen, vloog de buurvrouw de kamer uit zonder de trappen te raken. Daarna heeft men die buurvrouw nooit meer gezien.

W. Luyts, Leuven, 1956

2.1 Heksen

antwerps ('land van turnhout')

146

Jeugd van de informant

memoraat

Turnhout    Turnhout