FBECK0292_0293_370 - De alverman Kwispeltore-Kwispeltuit
Een sage (mondeling), 1947
Hoofdtekst
In een spelonk van de Bolderberg zaten de alvermans. Op een plaats hier in Wellen waren ze eens aan 't wassen, dat deden ze vroeger dikwijls 's nachts, en daar zuchtte een: ' Ik wou dat de alverman onze was kwam uitwassen.' En direct waren daar twee, drie alvermans en op een-twee-drie was de hele kuip gewassen. Maar toen zei die daar 't meeste te zeggen had van de drie: 'Wij hebben uwe was uitgewassen, omdat gij het gevraagd hebt, maar nu is de dochter hier voor mij op conditie dat ge nog drie kansen krijgt: binnen de drie dagen kom ik terug en dan moogt ge drie keren naar mijne naam 'groewen' en als ge hem niet vindt, dan is de dochter voor mij.' Dat meisje had toen wat aan de hand, want ze had al kennis met een flinke, schone jongen. Ze was zo droef en die mensen waren natuurlijk ook allemaal even droef, kunt eens denken, hun dochter moeten geven aan zo een lelijke alverman met een baard zo lang als hij groot was, en hij was nog niet half zo groot als zij. Toen zei daar iemand: 'Dat we eens gingen zoeken naar de spelonk waar hij woont, misschien vinden we daar wel hoe hij heet.' En de eerste dag hadden ze niets kunnen vinden, maar de tweede dag, zo tegen de avond, hoorden ze daar een geronk en toen iemand die aan 't zingen was en dat was de spelonk waar die alverman woonde. Hij was aan 't spinnen en hij zong de hele tijd maar opnieuw:'Ik heet Kwispeltore-Kwispeltuit, Morgen trouw ik met mijn bruid!'Toen wisten ze genoeg en ze maakten dat ze wegkwamen en ze spoedden 'hen' om het meisje gauw gerust te stellen, want ze had al de hele tijd 'gegrinst' van verdriet. En de volgende dag was de alverman weer daar en hij was zeker van zijn stuk en hij lachte al en toen zei hij: 'Nu moet ge drie keren 'groewen' en dan neem ik ze mee als ge mijn naam niet hebt.' En toen zeiden ze 'expres' twee keren zo maar een naam en de alverman meende al dat hij gewonnen had, maar toen zeiden ze: 'Gij heet Kwispeltore-Kwispeltuit' - 'De duivel heeft het u gezeid' riep de alverman kwaad en hij werd heel rood en toen liep hij door het sleutelgat uit.
Beschrijving
De alvermannetjes woonden in een spelonk van de Bolderberg. Gewoonlijk kwamen ze 's nachts in het donker de werkjes van de mensen opknappen. Op een middag zuchtte een vrouw uit Wellen echter: "Ik wou dat de alvermannetjes onze was kwamen doen!" Onmiddellijk na deze woorden stonden er drie alvermannetjes bij de wasteil. De dwergjes hadden slechts enkele minuten nodig om alles te wassen. Daarna sprak één van de alvermannetjes tot de verbaasde vrouw: "Wij hebben jouw werk gedaan omdat je het ons had gevraagd. In ruil willen wij nu je dochter. Je mag je dochter alleen houden indien je binnen drie dagen mijn naam kan raden." Omdat iedereen diepbedroefd en wanhopig was, besloten ze naar de spelonk van de alvermannetjes te gaan om de naam van die ene dwerg te achterhalen. De eerste dag zoeken leverde geen resultaat op. Tegen de avond van de tweede dag hoorde men in de spelonk echter iemand zingen: "Ik heet Kwispeltore-Kwispeltuit, morgen trouw ik met mijn bruid!" De dochter, die de hele tijd wanhopig zat te huilen, was gered. Toen de alverman de volgende dag opdook om zijn bruid te komen halen, sprak hij: "Je mag nu driemaal naar mijn naam raden, en als je niet kan zeggen hoe ik heet, dan neem ik je dochter mee." Toen de ouders de eerste en de tweede keer opzettelijk een verkeerde naam noemden, dacht de alverman al dat hij gewonnen had. De derde keer zeiden ze echter: "Je heet Kwispeltore-Kwispeltuit!" Daarop riep de alverman: "De duivel heeft het jullie gezegd!", en rood van woede verdween hij door het sleutelgat.
Bron
F. Beckers, Leuven, 1947
