Hoofdtekst
Froeger, doe't ik noch by heit en mem yn 'e hûs wie, wenne der tichte by ús in feintsje, dêr hie ik wol omgong mei. Ik kom wol faek by harren yn 'e hûs, mar syn mem, dat wie in tsjoenster.
Sy sei tsjin my: "Hanne mat mar in stikje krintebôlle ha." Ik hie dêr wol sin oan, mar ik doarst it eins net opite, omt sy in tsjoenster wie. Mar doe sei ús mem tsjin my: "Dû moast net it hiele stik krintebôlle opite, mar in koarsje yn 'e bûse stekke. Dan komt der dy neat fan oer."
Dat haw ik sûnt altyd dien en sa hat de tsjoenster my neat leare kind."
Sy sei tsjin my: "Hanne mat mar in stikje krintebôlle ha." Ik hie dêr wol sin oan, mar ik doarst it eins net opite, omt sy in tsjoenster wie. Mar doe sei ús mem tsjin my: "Dû moast net it hiele stik krintebôlle opite, mar in koarsje yn 'e bûse stekke. Dan komt der dy neat fan oer."
Dat haw ik sûnt altyd dien en sa hat de tsjoenster my neat leare kind."
Beschrijving
De verteller kwam vroeger als kind was wel eens bij een heks over de vloer. Die heeft hem eens een krentebol gegeven. Zijn moeder zei dat hij die helemaal moest opeten, maar een stukje van de korst in zijn zak moest steken. Dan kon hem niets gebeuren. Dat heeft hij sindsdien altijd gedaan en de heks heeft hem nooit wat kunnen maken.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 89, verhaal 4
Commentaar
10 augustus 1966
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21