Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

STOP0212_0213_21172

Een sage (mondeling), 1964

Hoofdtekst

’t Wos in Merkem up e boerderij. Mijn vader en mijn moeder weunden niet verre van dor. En dien Henritten Dequin wos getrouwd met e maat van mijn moeder. Dat gebeurde ’s navonds dat z’e keer gingen nor Henrittens. Zo je, o dat e keer roend ten tienenholf elve wos, zei mijn moeder: "Me gon nor huus!" Mor dien Henritten zei oltijd: "Bluuf nog e bitje, bluuf nog e bitje!" Nu up e zekern avond, o mijn vader en moeder dor binnenkwamen, ’t woren dor overol grendels an de deuren ol binnen. Mor zegt mijn moeder dor nu: "Wuk eej gieder dor nu gedon, zukke igeliksche (enorm grote) grote grendels? Je moet nooit vragen wor dat er geld is." Zo ja, olle avonde woren ze zieder weg tegn dat dat dor gebeurde. Mor o dat e zekern tij geleên is, ze vertelden zieder dat tegen mijn vader en moeder. Ze woren dor nu van ontslegen. Z’an zieder nor de paters geweest nor Ieper. Zo ja de paters an stoffosche (poedertjes) gegeven voor de koeien in ulder melk te doen, gebedetjes voor in de stollen ’t hangen. Z’an zieder olle avonde, zein ze, zuk èn igeliks geruchte met ’t slag van ten twolven. Z’hoorden stampen en slaan en dat wos olle avonde. Z’an zieder nor de paters geweest en t’enden de negen dagen, z’an zieder upgebleven dien avond en dat gebed gelezen. M’hoorden z’ofkommen van boven met e hele bende. En ‘k zeggen tegen ’t wuuf: "Ze gon inkommen" mor in platse van inkommen ze gingen ol de voordeure buten. Z’hoorden goed de grendel openschuven en voor de vijnster passeren up de steendam ol dat ze stampen kosten. En de paters an gezei o ze wegworen dat ze mosten werekommen. En ze zijn toen were geweest en de paters zein: "Je zijt ervan verlost."

Onderwerp

SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.    SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   

Beschrijving

De boer en de boerin van een boerderij in Merkem waren op een avond op bezoek bij vrienden. Omstreeks elf uur zei de boerin: "Kom, we gaan naar huis". De gastheer zei echter de hele tijd: "Blijf toch nog even!" Toen de boer en de boerin daar op een avond weer op bezoek waren, zagen ze overal grendels aan de deuren. Na een tijdje kwam er toch een einde aan die toverij. De mensen gingen naar de paters van Ieper, van wie ze poedertjes kregen om in het water van de koeien te doen en gebeden om in de stallen van de dieren te hangen. Iedere avond hoorden ze om twaalf uur lawaai. Nadat de mensen negen dagen lang een gebed hadden gelezen, gingen de spoken langs de voordeur naar buiten.

Bron

S. Top, Leuven, 1964

Commentaar

2.1 Heksen
west-vlaams (vrijbos)
122H
Moeder van de informant
fabulaat

Naam Overig in Tekst

Henritten Dequin    Henritten Dequin   

paters van Ieper    paters van Ieper   

Ieper (paters van)    Ieper (paters van)   

Naam Locatie in Tekst

Westrozebeke    Westrozebeke   

Plaats van Handelen

Ieper    Ieper   

Merkem    Merkem