Hoofdtekst
De biskop Bommen Berend koe net bêst mei syn folk oer de wei. Hy hâldde syn mieltiid altyd boven yn 'e toer fan 'e tsjerke. Doe is 't gebeurd, dat syn eigen folk op him skeet. Sy skeaten der boven yn 'e toer de fiskpannen foer him wei. Doe waerd it him to kras.
"Nou 't myn eigen luzen my bigjinne to biten," sei er, "nou wurdt it tiid, dat ik de bizen pak."
Doe 't de biskop fuort wie, leveren se in slach, mar sy forlearen it. 't Kanonstik woenen se net missen.
Dat jagen se yn 't Suderdjip. Dêr ha se it letter úthelle.
"Nou 't myn eigen luzen my bigjinne to biten," sei er, "nou wurdt it tiid, dat ik de bizen pak."
Doe 't de biskop fuort wie, leveren se in slach, mar sy forlearen it. 't Kanonstik woenen se net missen.
Dat jagen se yn 't Suderdjip. Dêr ha se it letter úthelle.
Beschrijving
Een bisschop kan slecht overweg met zijn volk. Hij eet altijd in de toren van de kerk. Op een dag kwam het volk in opstand en begon op de toren te schieten. De vispan vloog van tafel. De bisschop meent: "Nu mijn eigen luizen mij beginnen te bijten, wordt het tijd dat ik mijn biezen pak". Na het vertrek van de bisschop, moet het volk slag leveren. Ze verliezen de strijd, maar hun geliefde kanon laten ze in het water afzinken. Later hebben ze het kanon weer bovengehaald.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 91, verhaal 4 (archief Meertens Instituut)
Commentaar
18 augustus 1966
Zie ook CJ009103.
Naam Overig in Tekst
Bommen Berend 
Bommen Berend 
Suderdjip [Zuiderdiep]
Suderdjip [Zuiderdiep]
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21