Hoofdtekst
En ’t was e zekere ieslandvoarder, Feeten Dierickx en e voarde, e was beschipt van Arie van Kesseide, ’n ieslandvoarder, die a lange voarde, verstoait. En da was e boerezeune en die vint vroeg o den anderen em wilde beschepen voer op Iesland te goan. Mo nu ’n aad ie ’t werk passeerd, zo en a twieoenderd vichtig frang. En otten ’t werk passeerd ade, zegt de paster Looten tegen em, tegen ze voader en tegen em: “Je meug op Iesland nie goan, je zal gi ni mi werekèren”. “Ewêl” zeg den oeden Dierickx, e weundede mo tien menüten van tüzent en zegten: “Felix, je moe je geld weredragen en de paster Lootens zegt datten ie nie mir re go werekèren, da je nie e mag goan.” “Wien e witten ie” zegten tegen ze vaodre en “Voader”, zegten, “’k ên ik dat geld gin mi en k’gon ik da nie weredragen en ‘k gon ik algliek op Iesland goan”. In de koensekroasche, binst damme aal binnen woaren, droenkten em en zeiten tegen aal de mênschen: “Feeten Dierickx is ebleven op Iesland, twi schepen, die op makander elopen zien, en ’n is weg” binst de koensekroasche. En ’t was azo.
Beschrijving
Een boerenzoon had tweehonderdvijftig frank gekregen om naar Ijsland te varen. De pastoor sprak tot de vader van de jongen: "Hij mag niet gaan, want hij zal niet meer terugkeren!" Toen de vader dat aan zijn zoon vertelde, negeerde deze laatste de waarschuwing en vertrok toch. Enkele weken later verongelukte de jongen bij een botsing van twee schepen.
Bron
A. Cornelis, Gent, 1958
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (kust)
73
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Oostduinkerke   
