PKNAB0306_0307_6683 - Man worstelt met weerwolf

Ehh... enen auwe minsch, Armand Crijns hèdde (heette) dèi, dèi zij vader, dèi mósj alle daag, dèi mósj van (Daal-) Wezent zijn, dat dèi in Grummie kaomde (kwam) wèrken bij ene boer, dat dènk ich, want dèi mósj alle daag mósj er langs 't Sint-Jansbos goon, dat is hieboven, dao stóngen toen veul miër dennen, en dów zag er dat: 'Jà', zèit er, 'ich bèn dao mèt zoë ene smeerlap bèn ich aan de gang', zèit er, 'dao kan ich mich elkes kiër deftig tegen wèiren (verweren) huur!: de weerewouf!' Jà, de luj vroogen al. 'Jà, ich moot de reek hebben', zèit er, 'want anders dan gaon ich neet miër daodoor.' En dów pakde-n ee ene reek mèt. Ze zagten, es ger de weerewouf veur zene kop steekt, dan vilt (valt) hem 't vel âf, zagten ze toen. Jà good, ee pakde de reek. Zèit er: 'Mer kóm ins mèt', zèit er, 'ich dènk dat er dan ouch wel uitkump (komt), of zich toch liët (laat) ziën.' En dów gingen ze mèt e paaren (paar) mèt hem, en die hawwen ouch get, hé, op hunne nak. En anders es ee (Crijns) door waor, dan dorsjten zij neet allein hé, die mósjten ouch get mètpakken. En ... toen zèit er: 'Wat dunk uch?' 'Veer hebben hem ouch gezeen', zagten ze. 'Dao zeet-der (ziet ge) hem zitten, op de kant van den dijk, en er ging door.' Jà, ouch mèt hun. Wie korter dat ze bijkaomen, wij wijer (verder) dat er trug de bos inging, door, tot er (Crijns) langs de bos door, en zij kaomen trug, hewâl, en toen zaogen ze niks miër, mer, toen, toen wâl mèt twiëjen hé, waor, waor dèi wâl gevluch hé.PK: en wie zaog er dèi uit, dèi weerwouf, zagten ze dat neet?Jà, dèi weerewouf dèi hèit e vel um, zèggen ze hé, dat is, e langk vel, en, jà dèi, dèi moot op z'n ächterste bein (benen) loupen, of wie, dat kan ich neet zèggen, mer, ee, er hèit toch e vel um èt lang haoren, zagten ze.

SINSAG 0822 - Werwolf getroffen (geschlagen) nimmt wieder menschliche Gestalt an (und ist erlöst oder stirbt).    SINSAG 0822 - Werwolf getroffen (geschlagen) nimmt wieder menschliche Gestalt an (und ist erlöst oder stirbt).   

De vader van Armand C. werkte bij een boer in Opgrimbie en moest elke dag door het Sint-Jansbos wandelen. Omdat de man in dat bos vaak een weerwolf tegenkwam, nam hij een mestvork mee en liet zich door enkele vrienden vergezellen. De mannen kregen de weerwolf inderdaad te zien, maar naarmate ze dichterbij kwamen, week het dier achteruit.
De weerwolf had een vel met lange haren en moest op zijn twee achterpoten lopen. Wanneer men een weerwolf kon verwonden, viel zijn vel op de grond.

P. Knabben, Leuven, 1970

1.6 Weerwolven

limburgs (maasvallei)

O/XIII/206

fabulaat

Bandopname

Armand C.    Armand C.   

Opgrimbie    Opgrimbie   

Opgrimbie    Opgrimbie   

Sint-Jansbos (Opgrimbie)    Sint-Jansbos (Opgrimbie)