Hoofdtekst
Bakelandt zat in de Vrijbusschen. Mor djemenis (Jezus) Maria toch, dat wos verschrikkelijk groot. Wor datten hem vestigde, ’t wos ’t zijne en ’t moste dor niemand meer an lullen (spreken). Enne zat hij zo meest van ol wor dat er geld te knappen wos en wor dat er ormoe wos. En otten inkaam lik èn here en oj den goed onthaalde, enne voldei joen. Mor bij de rieke gingten gon pakken en stelen. En o z’ulder geld niet wilden geven enn’hoeng z’up in de kave enne makte e vier d’roender. ‘k En dat ollemale gelezen in mijn hele joenge joren. Die boerezeuns woren te peerde en dein ze zieder niet wuk datten wilde, enne gaf z’e taffelinge (rammeling) enne pakte dat peerd datten dood dei en uutdeelde an zijn bende want ne moste z’ook teten geven wè. Dat volk zat in ulder speloenken, in d’hollen van Bakelandt en eten en smeren. Overtijd, ’t hol van Bakelandt ed hier lange gezien geweest wè. Ol de buut datten hadde mosten z’eerst delen en o ze tevele an, gaven ze dat an d’orme menschen. ’t Woren dor veertien man bij die bende, zein ze. Mor woren er geen andre speloenken wor dat er ook nog woren? Z’an zieder zeker ulder mokken (vrouwen) mee? Ja, ’t is nu wel ozo. Z’èn ze toen gepakt in e schapestol. En ’t ging e priester voor zijn biechte t’horen, want ze gingen ’t hoofd ofgedon zijn enne zei: "Als er een God en hemel is, zal ik hem straks gaan zien." Bakelandt wos den uvolligsten. Wossen hij niet gepakt deur e lopersjoengen tè (daar), die den gezien hadde en die zei: "Is dat Bakelandt niet tè?" Enne ging hij meest nor boeren en kasteelheren, verre en nor, en wor datten koste inlichtingen krijgen. Enne ging hij ook met loze listen want ne ging hij binnen met grote aalmoessen. Zo van eigen, otten hij toen ’t een en ’t ander vroeg, de menschen woren blij van t’antwoorden.
Onderwerp
SINSAG 1320 - Andere Räubergeschichten.   
Beschrijving
Bakelandt hield zich schuil in het Vrijbos en vertoefde meestal op plaatsen waar geld te rapen viel. Bakelandt was vaak gekleed als een heer. Hij ging stelen bij de rijke mensen. Als de mensen niet wilden zeggen waar hun geld lag, werden ze in de schoorsteen opgehangen en stak men het vuur aan. Twee boerenzonen die te paard op pad waren, werden door de bende van Bakelandt verrast. Hun paard werd gedood en als voedsel gebruikt voor de rovers.
De rovers van de bende van Bakelandt verdeelden hun buit altijd. Wat overbleef, gaven ze aan de arme mensen. De bende zou uit veertien rovers hebben bestaan, onder wie ook enkele vrouwen.
Uiteindelijk werden de rovers opgepakt in een schapenstal. Toen een priester vóór hun onthoofding de biecht kwam horen, zei één van de rovers: "Als er een God en een hemel is, dan zal ik Hem straks wel zien".
De rovers van de bende van Bakelandt verdeelden hun buit altijd. Wat overbleef, gaven ze aan de arme mensen. De bende zou uit veertien rovers hebben bestaan, onder wie ook enkele vrouwen.
Uiteindelijk werden de rovers opgepakt in een schapenstal. Toen een priester vóór hun onthoofding de biecht kwam horen, zei één van de rovers: "Als er een God en een hemel is, dan zal ik Hem straks wel zien".
Bron
S. Top, Leuven, 1964
Commentaar
4. Historische sagen
west-vlaams (vrijbos)
102A
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Bakelandt   
Bakelandt (bende van)   
bende van Bakelandt   
Naam Locatie in Tekst
Langemark   
Plaats van Handelen
Vrijbos   
