Hoofdtekst
Hie, dat waor hie op de straot, hèit zoë ’n aud huuske gestangen, en dao zaot dan ene minsch in mèt zij mooder, en die waoren allebei daoneven in dat huuske, dao woënde-n ’n dochter van die. Jà, die waoren daoheen. En ich en nog eine, veer waoren ingegangen, en dao war niemend bènnen, en alles op zene kop gezat, dao stóngen bènnen in ’t huis alles op zene kop, ’t iërs alles op zene kop. Mer, dów wooren veer eigelik verras, dów mósjten ver achter nao zoë e plèitske in, ich vergeet het noëts, ich waor mèt Jèin, en dao laogen kolen, en dèi minsch, Nol hooët dèi, dèi aan het opspelen tegen zij mooder: "En nóndedzju altijd uit die koëi" en hónderdduizend waor neet ein, héhé, jà, toen, die hawwen dat get tegooi gezat weer, en toen zèit die auw vrouw: "Doeg mer ins get kolen op de staof." En ee kump veur kolen te pakken, en ich haw zoë langk stekske. En ee zat zich zoë op de kneejen aan de deur hé, en ich zaot zoë van achterin hé, en ich kosj dat zien hé, die hand kosj ich dao doorin zien komen hé. En ich zoë mèt dat stekske, jà, trug, nog ins, alweer. "God bewaar mich, mooder", zèit er, "’t dèngk uit, ’t spoëk hie, ’t spoëk, ’t spoëk!!" En die op de löüp, en allebei hel, schei uit, en veer ouch uit. En dów keem dao dèi schoënzoon daovan: "Zal ich ins goon kijken?" zag er, "wat dat spoëk is." Jà, dèi kaom in, dao waor niemend miër, dao waor gei spoëk miër hé. En zoë kaomen die spoëker vreuger, dat dèngk, ollemaol veur den dâg hé. Het waor niks hé?
Beschrijving
Een man ging samen met een vriend stiekem binnen in een huis. Het tweetal zette alles in het huis overhoop om de mensen te doen geloven dat het spookte in hun huis. Daarna verstopten de twee vrienden zich in het kolenhok. Toen de man kolen kwam halen, plaagden ze hem met een stokje. Daarop riep de man verschrikt: "Het spookt hier! Het spookt hier!"
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
limburgs (maasvallei)
U/XIV/-
memoraat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Uikhoven   
