HAREN0164_0165_28579 - Weerwolf ontdekt

Weerwolf ontdekt.Iënen die ’s nâchts liep; ik hê den Berkes âltijd huëren vertellen va nen boer die ne knecht ou en die liep ’s nachts âltijd. Da was op Snao, dien boer ou ne knecht en ne koeter en die sliepen soumen in de bakkiëte. Da was ne rijken boer en d’r was dor veel wèrkvolk. En die koeter, da was azuë ’n manneken van ’n jaor of twelf, dertien; die koeter zei: “As ‘k ’s nâchts wakker wur is die knecht âltijd weg.” En ze gingen tuëp sloupen die knecht en die koeter.Mor nou gingen ze die nekir gao slougen. En as da tien uren was, in de winter âl wa vroeger, ’n uur of negene, ten stond die knecht oppe as de koeter sliep. En ze slegen die gao en die ging nor ’n tronke en die haolden d’r ’n gruët vaal uite – weirwolven zeen ze daortegen – da was ’n ae, rotte tronke mee ’n gruët hol inne. En azuë dierf die op ne mèns zij lijf springen en ten mosten ze die drougen en die ging er mee deur Snao.Enne, nou wisten ze zij vaal zitten. En d’r ree ne priester weg mee den trein, mee die vent, ’s mergens. Die knecht ou da opgedaone van ’n stik va vijf frank, da out hij gat van nen hiëre die nor ’t land ging; da was ’n giële somme ten. En die priester was verre weg mee hem en binst oun ze den over gehiët, enne ne giëlen dag oun z’er ao gehiët. Da was nen oven mee ’n ijzerne deure. Tenne oun ze den oven herd g’hiët en as den tijd daor was, staeken ze da vaal daorinne en ze deen d’ijzer deur toe. En op ne slag en ne kiër stond die knecht daor en hij wilden daorinne en hij ou vrië pijne en hij kost er nie inne. En azuë geroukten d’r hij van af. Dien akker waor die tronk stond, die weet’k nog liggen; de tronk is nou weg mor den akker weet ‘k nog goe liggen.

SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)    SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   

Een rijke boer uit Sinaai had een knecht en een koewachter die allebei sliepen in de kamer waar de bakoven stond. De koewachter, die twaalf of dertien jaar was, stelde vast dat de knecht 's nachts altijd weg was. Men ontdekte dat de knecht omstreeks negen of tien uur 's avonds opstond en een groot vel uit een boomstronk haalde. In die gedaante sprong de knecht voorbijgangers op de rug en liet zich dragen. Op een ochtend werd de knecht samen met de priester naar een bepaalde plaats gezonden. Vooraleer de knecht de trein nam, had hij van een heer een vijffrankstuk gekregen. Intussen stookte men de oven heet om het vel van de knecht te verbranden. Zodra het vel vuur vatte, stond de knecht echter al bij de oven om zijn vel te redden. Omdat dat niet lukte, was de knecht van het kwaad verlost.

H. Arens, Gent, 1954

1.6 Weerwolven

oost-vlaams (land van waas)

86

fabulaat

Sinaai    Sinaai   

Sinaai    Sinaai