CJ009412

Heit fortelde ús froeger oer de roggemantsjes. Wy moesten net ûndogensk wêze en fral net yn 'e rogge komme, hwant dan pakte in roggemantsje ús. Sa'n roggemantsje hie mar ien eech, en dat siet flak boppe de noas. Syn kopke wie like hurd as in spiker. Sokke roggemantsjes dogge de bern neat, mar wolle har goeije dingen leare, dat se letter net wer ûndogensk wurde. Sy nimme de bern mei har mei yn 'e hoale en bringe se letter ek wer thús. Folle iten krije de bern dêr net.
It bearewyfke komt hyltyd by de bern as se dêr by in roggemantsje yn 'e hoale sitte. Dat bearewyfke is sa mâl mei bern, dat sy tutet se hyltyd en sa'n wyfke is tige rûch om 'e mûle. Dat sa'n tútsje is net sa noflik.
Ien of twa dagen bliuwt it bern by it roggemantsje. Dan lit er it wer gean.
Winterdeis hâldden hjir de rûchfuotten ta. Dy binne tige rûch en ien skonk sleept mei. Dy skonken sitte fol hier. As it winters tige kâld is, klopje se by de minsken oan om iten. Dan ha se honger. By 't maitiid geane se nei Ruslân en yn 'e lette hjerst komme se hjir wer.

TM 3402 - De kinderschrik    TM 3402 - De kinderschrik   

Een vader vertelt zijn kinderen over het roggemannetje. Als je in de rogge speelt, pakt het eenogige roggemannetje je. Zij doen de kinderen geen kwaad, maar willen ze goede dingen leren. In het hol van het mannetje, komt de vrouwtjesbeer soms langs die het kind kusjes geeft. Na een paar dagen mag het kind weer naar huis. In de winter komen ook de 'ruigvoeters' met hun poten vol haar. Die kloppen bij de mensen aan voor eten en gaan in het voorjaar weer naar Rusland.

Collectie Jaarsma, verslag 94, verhaal 12 (archief MI)

23 augustus 1966

De kinderschrik

Rusland    Rusland   

2013-03-01 14:46:21