Hoofdtekst
Vreuger, mer dat is al lang geleejen, mij mooder vertèlde dat en dat waor uit heure jóngen tijd, - nów is dat allemaol neet mier hé, en toen woar dao ouch ein, die ging zoë langs de deuren âf, vreuger waor dat veul hé, jà ’t waor enen ärmeujigen (armoedigen) tijd, hé, en die vrouw, die haw ene slechte naam. En die keem dao ouch bij heur, op de plaats woë zij deende dan, in Mestreech waor dat, mer zij mijdde zich altijd veur die. Om die haw dao kort bij ins, dao waor toen ’n vrouw mèt e menneke van e jaor of twie-drij aan ’t wandelen, en toen kump die heks heur tegen en zèit zoë: "Och wat is dat toch e leef menneke" en ze striëlde dat jungske euver zijn köpke. Mer toen ’s aoves, woor (werd) dat menneke neet good, maakde (kreeg) dèi koorts, en ze haolde den dokter en dèi gaof hem get, mer dat beterde neet. En dat ging zoë mer veuraan, en ’n gooi week later waor dat jungske doëd, kosjten ze hem âfgeven.
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
Een meid die in Maastricht werkte, was bang voor een vrouw die vaak kwam leuren. Die vrouw werd er immers van verdacht een heks te zijn. Een tijdje geleden had die vrouw een kindje over het hoofd gestreeld. 's Avonds werd het kindje ziek en enkele dagen later was het dood.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
B/X/411
Moeder van de informant
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Boorsem   
Plaats van Handelen
Maastricht   
