ACORN0202_0203_12193 - Breng mijn laarzen terug

Da was Koo men noenkel en men ander noenkel, twi schoonbroers, Inten, die op schok woaren op ’n nacht in de dünen. Mor amedekèè ze zien azo e zwarte gedoante op ’t strange liggen van op de düne en ze zien doar entwa bewegen roend die gedoante. Mo zieder die hèèle nachten in de dünen zaten en op ’t strange, ze zagen zieder zo goed in de doenkern of binst de dag. En z’aan zieder da seffens gezien da ta Tcheppentje was, die doa zat te kottern an entwadde. En ze staken under weg want ze zagen dat ’t vintje nor under toekwam, ze staken euder weg achter de dorens. Enne ’t en deurde nie lange of Tcheppentje passèèrdig euder med ’n paar schone lêezen oender euder oarme. Ze zeggen: “Dat is ’n brandje, ter moe doar entwoar ’n doon liggen”. Os Tcheppen verbie was zieder gon kieken no strange, jawêl ter laag toar ’n visscher, nateurlik zoender lêezen. Ze woaren der zieder mee vors. Mo Koo, die hèèl ze leven verzot was op die lêezen aa toa nu toch zukke spiet van datten ie da nie gevoen adde.Enne, zegten tegen Inten, zegten: “Wacht e bitje” zegten “’k san em wel ên” zegten, en je gienk achter. En Tcheppentje weunde dazo mi se wûvetje hèèl allèène in ’n utje, ’t was mor ’n utje. En je god achter en je loert an de fantenèlen, an de woatervinsters en je zaag em ze klèren ofdoen en je bloasde ze pietrollampe üt, ze kienkee. En je zegt: “Ja” zegten, je wachte nog e bitje “nu moeten a in zen bedde zien” En aamedekèè Koo doet azo zen anden tegoare: “Brieng me lêezen were.” En e bitje noadien nog eki: “Brieng me lêezen were”. Da wüvetje die ook biegelovig was, dood van schrik: “Mo Tcheppen toch, wêer je toch, draagt da toch zèère were, wêl, wêl wêl me gon ier wa tegenkommen”. En Tcheppen was ook stief biegelovig en dei ze klèren oalf an en vluchtte no strange zovele of datten lopen koste, mo doste bie dien doon nie mi kommen en smèèt ze van verre no ze kop en gieng zère were nor üs. En Koo en Inten nateurlik achter die lêezen en lachten. En oan ze z’adden ze woaren zodaonig kontent: “’k Gon Tcheppen gon bedanken” zegten. E je gienk were toe an die fantenèlen en je riep: “Je zie bedankt”.

Twee mannen die 's nachts in de duinen aan het wandelen waren, zagen op het strand een zwarte gedaante. De mannen hadden gezien hoe de gedaante de laarzen van een visser die op het strand lag, had uitgetrokken. Eén van de mannen vond het spijtig dat hij zelf de laarzen niet had gevonden en hij ging naar het huis van de dief. Zodra de dief in zijn bed lag, sloop de man naar binnen, deed alsof hij een spook was en zei: "Breng mijn laarzen terug, breng mijn laarzen terug!" Doodsbang stuurde de vrouw van de dief haar man terug naar het strand met de laarzen. De bange dief gooide de laarzen van ver naar het lijk. Toen de man de laarzen had meegenomen, sloop hij weer naar het huis van de dief en zei: "Je bent bedankt!"

A. Cornelis, Gent, 1958

1.4 Luchtgeesten

west-vlaams (kust)

169

fabulaat

Oostende    Oostende