Hoofdtekst
J’aa gie, oe èètingen den dien dê? Die menschen weundigden up Driewegel ... God ‘kannen nu op z’n achtername nie mi kommen - ê je verkèèrdigded ie mêd èène, die assan in dienst gewist êt bie madame Sacré. Nu ‘k gon ’t je vertellen. E je verkèèrdige met dat meisje. En ’s was eki e mande van e karre gevallen en ie rèèd doarover mêd e karre en e pêrd - je werktig’in de brouwerie, ‘kannen nu op z’n name nie kommen. En olle dagen os’t zesse was moste die joengen weg, olle dage. En alle dage kwaamtie - ze voader was timmerman - deur de deure. Dies van de Moermans was da. Mo dat is de woareid want, ‘k was ekik doa goed vriend mee mê Dies. Da was z’n toekomende schoonmoeder die dat dei. En da was olle dagen te zessen en ‘k zaten bie êm an de stove ê je was weg en ke zagen’t nie. En da was aaltieden toe noa de negen, twie euren voo datten koste thüskommen, en deur de deure ee! De deure was alle dagen kapot en ze ressoorbak de groend in! En je wierd zodoanig moagre dat ie nie mie doste vroagen voer e plooie in ze broek te noaien, je dei het zêlve. Mo nu op e kieë wast ie weg gegoan ê je zaag aal vlammen en vier vor em. Rn in èène kèè zaagten doar e schone stamenee ê je goat doa binnen en je vroeg toar e glas bier. En ze schienken em doar e glas bier. En ier zeggen ze vele: “God zegent je”. En ’t was aal weg, mo je liept nie op de groend wi, je drèèf.En ton osten ton weggienk, ton vroegter iemand ostie benauwd was, ê je zei van nèèn. En aten moeten zeggen van ja, doa mostie sterven. En ‘k zeggen tegen Dies - Dies vertelde da ton tegen mien - ‘k zeggen tegen Dies, ‘k zeggen: “’k Gon ik den ezel inspannen ê me goan wieder tegoare no de witte poaters, ik en gie no Brugge”. En ik mê Dies met den ezel en de karre no de witte poaters. En die witte poaters mee jüs meegekommen. Mo die vint ê toa gelezen, gelezen ee, woa datie weg ê were liep da’t nat was. En osse zie ofkwaam was da gedoan en Dies was genezen. En da’s eigenlijk woa gebeurd... ‘k ên dat eigenlijk beleefd ee.
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
De zoon van een timmerman had een relatie met de dochter van een heks. Iedere dag verdween de jongen spoorloos van zes tot negen uur. De jongen brak de deur stuk om te kunnen vertrekken. Op een dag zag de jongen, die inmiddels graatmager was geworden, allemaal vuur en vlammen vóór zich. Even later zag hij ook een mooie herberg, waar hij binnenging. Toen de jongen een glas bier besteld had, zei hij: "God zegene je". Het volgende ogenblik was alles verdwenen. De jongen zweefde boven de grond. Uiteindelijk ging de jongen naar de witte paters van Brugge, die hem overlazen tot het zweet van hun gezicht druipte.
Bron
A. Cornelis, Gent, 1958
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (kust)
16
fabulaat
Naam Overig in Tekst
witte paters van Brugge   
Naam Locatie in Tekst
Knokke   
Plaats van Handelen
Brugge   
