Hoofdtekst
... en die woonde dan in 't veld en om dan die grote omweg niet te moeten maken - gingen die kaartspelen in Wintershoven en zo - dan gingen die hier rechtdoor zo en toen moesten ze aan dat brugske door: Spinmariekesbrugske noemen ze dat hier. En daar spookte zegden ze hè (daar zat iemand met een laken om). Zo heet dat nog zuur nu. Als ge daar met de oude mensen over kalt, die weten dat nog allemaal. Dat is een beekske zo van een tafel of twee breed en daar ligt een brugske over en daar aan dat brugske dan daar durfde omtrent niemand niet door vroeger, daar ging niemand niet, vroeger jaren toch niet door. Niemand niet, niemand niet in heel Herk durfde daar doorgaan aan dat brugske, maar nu daarna hadden ze al zo geen schrik niet meer maar dat is zolang nog niet geleden, misschien tien jaar hè. Toen gingen die daar kaart spelen hè maar godverdomme, die gingen toen daar ook toen niet meer door, jong!
Beschrijving
Een man die in Wintershoven was gaan kaarten, kwam over een de Spinmariekesbrug in Sint-Lambrechts-Herk naar huis. Omdat de man bij de brug een spook had gezien, kwam hij daarna nooit meer langs die weg naar huis. Het spook was een man die een wit laken om zich heen had geslagen.
Bron
W. Achten, Leuven, 1971
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
midden-limburgs
d
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Sint-Lambrechts-Herk 
Sint-Lambrechts-Herk 
Plaats van Handelen
Wintershoven
Wintershoven
Spinmariekesbrug (Sint-Lambrechts-Herk)
Spinmariekesbrug (Sint-Lambrechts-Herk)
Sint-Lambrechts-Herk
Sint-Lambrechts-Herk