Hoofdtekst
Ewel, ier, ’t Paddekot, ze zegg’n nog oltied ’t Paddekot. ’t Wos dao vul padd’n. Ja, vor mien tied, wi. De mensch’n, ze zegg’n, dien boer, dat ’n stief teg’n de geestelikied wos, die toen dao wunde, eni, ’t waor’n ol padd’n die dao roend sproeng’n; en mi de patatt’n, ’t wos ’t zelfste: ’t waor’n ol padd’n in de komme; en a ze kèrnd’n, ’t waor’n ol padd’n die d’r uut kwam’n. En d’n dag van vandaoge, dat is nog oltied ’t Paddekot. En dat ie oenderd, meschien oenderdvichtig jaor eleên.
Beschrijving
In Abele stond een hoeve die 'het Paddekot' werd genoemd, omdat man daar te kampen had met een ware paddenplaag.
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
4. Historische sagen
west-vlaams (poperinge en omstreken)
336
Tussen 1800 en 1850
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Paddenkot (Abele)   
Naam Locatie in Tekst
Abele   
Plaats van Handelen
Abele   
