Hoofdtekst
Myn omke hie bargen. Hindrik Pyk (=Hindrik Ophuis) kom in bulte by him. It wie in greate tsjoenster. Op in kear sei omke tsjin him: "Kom, jo matte de bargen ek us sjen."
Dat hied er noait sizze matten. Hwant doe't Hindrik se sjoen hie gong it fuort mis. Hy tikte de bargen mei de hân op 'e rêch. Sûnt dienen de bargen neat oars as razen. Se woenen noait wer frette en binne stoarn.
Dat hied er noait sizze matten. Hwant doe't Hindrik se sjoen hie gong it fuort mis. Hy tikte de bargen mei de hân op 'e rêch. Sûnt dienen de bargen neat oars as razen. Se woenen noait wer frette en binne stoarn.
Beschrijving
Een man houdt varkens en laat zijn beesten aan Hindrik Pyk zien. Hij weet niet dat Hindrik een tovenaar is. Hindrik tikt de varkens op de rug met zijn hand. De beesten zijn sindsdien behekst.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 98, verhaal 21 (archief MI)
Commentaar
26 augustus en 22 september 1966
Naam Overig in Tekst
Hindrik Pyk   
Hindrik   
Hindrik Ophuis   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
