CJ010106

Us heit hie in suster, dy wie bitsjoend. Jouns kom der by heit en dy in grouwe houn foar 't finster. Dy sette syn poaten yn 't finsterbank en seach ta 't finster yn. Doe hat pake dan nei de duvelbander ta west.
Ik wyt net mear hwa't dat wie, mar ik ornearje fan Frânse Hinke fan 'e Rottefalle.
"Soa, binne jo dêr al?" sei se. "Jo woenen hjir oars noait hinne. Mar 't is to let. Der is gjin rêdding mear mooglik."
It wie sa lyk as it minske sei. It bern is gauachtich dêrnei forstoarn (It wie myn muoike)
Pake en dy ha doe har kessen iepenmakke. Dêr sieten krânsen yn en dêr wienen allegearre lytse lapkes yn dy krânsen biwuolle, dat wie guod fan 'e klean dy't it bern deis oan hie.
As se earder by de duvelbander kom wienen, hie 't wêze kind dat it bern yn leven bleaun wie.
It is yn 'e Harkema gebeurd.

SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.    SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.   

's Avonds kijkt een hond, met zijn poten op de vensterbank, bij een man en zijn familie naar binnen. De man gaat daarom naar een duivelbanner. Deze zegt hem dat hij te laat gekomen is. Niet lang daarna sterft zijn kind. In het kussen van het overleden kind vindt de familie kransen met allerlei kleine lapjes eromheen gewikkeld. Die lapjes zijn van dezelfde stof als de kleding die het kind, op de dag dat het stierf, droeg.
Als de man eerder naar de duivelbanner was gekomen, was het kind blijven leven.

Corpus Jaarsma, verslag 101, verhaal 6

23 september 1966

Andere Todesvorzeichen.

Frânse Hinke    Frânse Hinke   

Rottefalle    Rottefalle   

Harkema    Harkema   

Rottevalle    Rottevalle   

2013-03-01 14:46:21