OMATT0075_0076_26032 - Variante

Duitse schapers da waren gestudeerde priesters en vroeger leerdigen ze eerst ’t kwaad en tons (dan) ’t goed. En onze (als ze) ’t kwaad geleerd han waren ze d’er van onder getrokken. Da waren d’er meest uit Duitsland.D’er was daar zo ne keer enen die bij nen boer schaper ware en da was in den hoest (oogst). En ’t werkvolk van ’t hof wist dat da nen schaper was en dat hij vele koste (kon). En d’er lag een grote partije en ’t werkvolk moest da binden. En binst was diene schaper d’er langs gekomen mee zijn schapen. Zo ze zeggen: "Zou je die partije rogge niet helpen binden?" "Ewel, jaak," zegt hij, "maar ge moet u op uwen buik leggen en niet kijken toe (tot) da’k het zegge." Zo ze deden het, maar d’er was ene die ’t niet kost laten en ze wildigen weten wat en hoe dat da ginge dat hij dat ging binden. En da waren meiskes mee roo (rode) rokskes die da bindigen. En d’er achter (erna) lag heur part nog te binden. Z’had zij geloerd hé.

Duitse schapers waren mensen die voor pastoor hadden geleerd. In het seminarie leerde men eerst het kwade en daarna het goede. Wie het seminarie vroegtijdig verliet, kon toveren. De meeste schapers kwamen uit Duitsland.
Een Duitse schaper die op een boerderij werkte, moest tijdens de oogst samen met de werklieden rogge bijeenbinden. De schaapherder sprak tot de werklieden: "Ga allemaal op jullie buik liggen en kijk niet tot ik zeg dat je mag kijken". De mensen deden wat hen was gevraagd, maar één vrouw kon haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en zag meisjes met rode rokjes verschijnen, die de rogge bijeenbonden. Daarna was al het werk gedaan, behalve het deel van de vrouw die stiekem had gegluurd.

O. Mattheeuws, Leuven, s.d.

2.2 Tovenaars

west-vlaams (grens oost- en zeeuws-vlaanderen)

16

fabulaat

Duitse schaper    Duitse schaper   

Oedelem    Oedelem   

Duitsland    Duitsland