LSMET0026_0026_42689

Het is de geest van een verdronken meisje.Op de afscheiding Rupel, Nete en Dijle stond een waterhuizeke op balken; het was een heel mechanisme voor de omringende beemden. Daar was Mieke Vloek en die trok de kinderen die te dichtbij kwamen daarin. Nette, een oude schipperin uit Rumst, vertelde dat een verstoten dochter uit de streek zich op die plaats versmoord had. Als zij nog jong was beweerde men dat daar 's nachts dikwijls hulpgeroep en geweeklaag van een vrouwenstem te horen was. De mensen dachten dat dat de geest van het verdronken meisje was.

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

Waar de Rupel, de Nete en de Dijle samenvloeiden, stond een waterhuisje op balken. Mieke Vloek trok de kinderen die te dicht bij dat huisje kwamen, het water in. Nette, een schippersvrouw uit Rumst, beweerde dat ooit een meisje zich op die plaats had verdronken. 's Nachts hoorde men vaak een klagende vrouwenstem om hulp roepen. De mensen geloofden dat dat de geest van het verdronken meisje was.

L. Smets, Leuven, 1963

1.4 Luchtgeesten

antwerps (rupelstreek en omgeving)

13

fabulaat

Mieke Vloek
Nette

Mieke Vloek    Mieke Vloek   

Rumst    Rumst   

Dijle    Dijle   

Nete    Nete   

Rupel    Rupel