CJ010513

Boardzer Bruining is misschien wel de merkwaardigste van allen. Hij zag er altijd erg bleek uit, zonder dat hem iets mankeerde. Daar wist hij profijt van te trekken. Wanneer hij bij de huizen langs trok met een schip in de fles, had hij ook nog een andere fles bij zich, die gevuld was met varkensbloed. Wanneer hij dan ergens had aangebeld op een boerderij of bij een burgerhuis en hij hoorde de vrouw in de gang naderen, dan nam hij vlug een slok uit die fles en zodra de vrouw de deur geopend had, spuugde hij het weer uit. De vrouw dacht dan niet anders of er stond een erge teringlijder bij de deur. Op deze wijze slaagde Boardzer er in het medelijden op te wekken. Soms werd hem een maaltijd voorgezet. Dan begon Boardzer te schreien en wanneer men hem vroeg wat daar de reden van was, zei hij: "Ik moet denken aan mijn arme vrouw en kindertjes. Terwijl ik hier heerlijk zit te eten, komen zij thuis van de honger en ellende om." Ook dat had dikwijls het gewenste succes. Hij reisde ook langs de huizen met een kalf met twee koppen. Ook heeft hij een tijdlang harken in de handel gehad.
Soms had hij iemand bij zich die erg stodderde. Hij klaagde altijd steen en been. Zijn ogen zijn zeer lichtblauw en hij ziet de mensen met een vreemde blik aan. Iedereen weet, dat hij met de helm is geboren.
De laatste tien jaren echter, zo vertelt hij, ziet hij niets meer. Hij heeft nl. God gebeden of Die het van hem wilde wegnemen en zijn gebed werd verhoord.
Boardzer Bruining kwam geregeld ieder jaar te nieuwjaarwensen bij de huizen langs. Dit duurde tot midden-mei ongeveer. Hij deed het dan ook zeer serieus en zei er een lang gedicht bij op, waarvan me de volgende regels nog in het geheugen zitten.
Bij de aanvang van het nieuwe jaar
sta ik hier voor u allen klaar,
om u een zegen toe te wensen.
't Is voor u en alle mensen
...............
...............
Ben je dood en je ligt in de kist
en de dood heeft je verslonden,
dan hoop ik, dat de ziel
bij Jezus wordt gevonden.
(misschien is het hele gedicht nog te achterhalen)
B. Bruining heeft een zeer talrijk nageslacht.
Hij verstaat ook nog de kunst om wratten te verwijderen door er met de hand over te wrijven en daarbij te preuvelen woorden uit Genesis 12 en 13.
Vogens een inwoner van Oostermeer luidt het gedicht, dat B. Bruining opzei:
Mijnheer, het is thans nieuwjaar
voor u en alle mensen.
Nu kom ik thans tot u
om u 't geluk te wensen.
Ik kroon u met een kroon,
die eenmaal zal vergaan.
Maar God kroont u met een kroon
die eeuwig blijft bestaan.
Al ligt ge in de kist
en als de dood u heeft verslonden,
dan hoop ik, dat uw ziel
bij Jezus wordt gevonden.

Boardzer Bruining zag er altijd uit alsof hij ziek was. Hij trok langs de huizen om allerlei waar te verkopen, of om een nieuwjaarsgedicht uit te spreken. Voordat iemand de deur opendeed, nam hij vaak een slok varkensbloed, die hij uitspuugde als de deur openging. Mensen dachten dat hij tering had, en hadden medelijden. Als hij weleens een maaltijd kreeg, dan deed hij alsof hij moest huilen omdat hij lekker zat te eten, en zijn vrouw en kinderen thuis omkwamen van de honger. De laatste tien jaren echter, zo vertelt hij, ziet hij niets meer. Hij heeft nl. God gebeden of Die het van hem wilde wegnemen en zijn gebed werd verhoord.

Corpus Jaarsma, verslag 105A, verhaal 13

27 augustus 1966

Boardzer Bruining    Boardzer Bruining   

God    God   

Jezus Christus    Jezus Christus   

Genesis    Genesis   

Oostermeer    Oostermeer   

2013-03-01 14:46:21