WACHT0257_0258_3642 - Geest van Janneke in de Maten aan een struik verbannen
Een sage (mondeling), 1971
Hoofdtekst
Toen hadden we dan de gazet van Freyns en toen vroegen we aan Freyns: 'Hoe gaat het dan? Zet eens een feuilleton van Janneke van de Maten.' En mijn moeder zijn neef - ik heb daar over twee jaar nog mee gesproken - en die heeft daar grond aan de Maten en op die grond staat de struik - waar Janneke-aan-gebonden-is, heeft hij mij over twee jaar verteld maar hij is over tijd gestorven. Die struik staat op zijn eigendom. Ja, ik zal u dat eens vertellen. Toen was het nog niks als vijvers en bossen van Maastricht tot Hasselt. En toen was die verdwaald geraakt in de Platvijver - nu is ze afgebroken - daar was hij dan gaan vragen naar nachtverblijf en zo van alles. En toen hadden ze die man kapotgemaakt hè en het geld gestolen. Nee, het geld gestolen en toen is die man dan terug naar Maastricht gekomen zonder geld en toen had die de kop af gekregen. En Janneke heeft lang geleefd met dat geld en daar deed het niks dan spoken: de koeien die lagen daar bezweet, de paarden die deden zo vies en alles. En dan ging Janneke sterven en toen vroegen dan de kinderen: 'Vader, willen we het geld maar teruggeven?' Toen antwoordde hij zo: 'Houdt wat ge hebt, ik zal lijden wat ik kan.' Hij was nog niet lang dood, toen begon hij te roepen: 'Geef weer, geef weer.' Toen hebben de paters hem verbannen voor negenennegentig jaar en nog in de Maten aan een eiken struik. En die struik, die staat daar nu nog want moeder zijn neef was eigenaar van die struik, ja. Met kettingen hadden ze die naar de Maten gesleept, de geest zo, maar ik geloof daar niet aan. Maar die struik - de man heeft het mij echt verteld over twee jaar bij zijn boer in Genk op Termien - alsdat die struik zijn eigendom is en hij is er fier op, zuur.
Beschrijving
De man die met de postkoets van Maastricht naar Hasselt reed, raakte verdwaald in de Platvijver. De man overnachtte bij een zekere Janneke, door wie hij werd vermoord en beroofd. De vermoorde man kwam spoken in de buurt van de Platvijver. Janneke leefde lange tijd met het gestolen geld. Toen hij op zijn sterfbed lag, stelden zijn kinderen voor om het geld toch maar terug te geven. Daarop sprak Janneke: "Houd wat je hebt, en ik zal lijden wat ik kan". Kort na Jannekes dood dwaalde er bij de Platvijver een spook rond, dat riep: "Geef het terug, geef het terug!" De paters hebben het spook met kettingen naar een struik in de Maten gesleept en het verbannen voor negenennegentig jaar en nog meer.
Bron
W. Achten, Leuven, 1971
SINSAG 0436 - Mörder kehrt wieder. 