MDESC0067_0067_14952 - Karn betoverd

Up en of steej, e vuul kot ezo, ze kust’n nie kèr’n. En ze gieng’n achter d’n paster. En ze most’n eest aole kèr’n, om d’n kèr’n te kusch’n. En ’t pèrd wos olle momente los.

Op een boerderij waar men geen boter kon karnen en waar het paard altijd werd losgemaakt , liet men de pastoor komen. De geestelijke raadde de boer aan om eerst aal te karnen om het botervat van het kwaad te reinigen.

M. Deschrijver, Gent, 1961

1.5 Plaaggeesten

west-vlaams (poperinge en omstreken)

109

fabulaat

Westvleteren    Westvleteren