MDESC0138_0139_15142 - Oude vrouw voorspelt mislukking van verhuizing

En ’t waor’n oek e keeje mensch’n, me moeder e ze nog ekend, wi, ze veruusd’n zieder. “Ja”, zei Seilvie, “je gao gieder nie lange weg zien”. En ze lacht’n zieder daomei. “Dat e gao gin wao zien, giej spook”! zein ze. En z’add’n zieder leute, eni. Maor in ulder nieuw uus, gauw, ’t wos gin nieuw, maor in ulder anger uus, eneeje, ’t trok dao nieje, de kaove trok nieje, ze kust’n gin vier maok’n, ’t wos ol wak, ze kust’n gin papier doen oed’n, z kust’n gin et’n bewaor’n, gauw, ’t wos niet’n die goenk, ’t sloeg ol teg’n. En z’ên zieder moet’n wereker’n, e ja, ze kust’n zieder dao niet’n doen.

Toen een familie uit Elverdinge naar een oud huis verhuisde, sprak een vrouw uit de buurt: "Je zal gauw terug zijn!" De familie lachte met de voorspelling van de vrouw.
In hun nieuwe woonst liep echter alles mis; de mensen konden er geen vuur maken, ze konden geen eten bewaren, enzovoort. Daardoor waren ze na een tijdje inderdaad verplicht om terug te keren naar hun vorige woonst.

M. Deschrijver, Gent, 1961

2.2 Tovenaars

west-vlaams (poperinge en omstreken)

299

fabulaat

Elverdinge    Elverdinge   

Elverdinge    Elverdinge