Hoofdtekst
Een ander feit. Dat is gebeurd in 't oudershuis van mien ouders. Hier bij Wijnand Martens woer dat voorgevallen wat ich nu gaan vertellen. Dat woer de bekendste jager van hiel de streek tot Tongeren. In dien tijd woer ene mens van Briegden bekend as enen echte wèrewolf. Die koem do 's avonds dik aan huis. De oude moeder had schrik dat de kinder buiten koemen. Bang dat dien hond op de kinder sprong en dat ze dan met ene schrik bevangen werden. Op zekeren keer had de vader Wijnand Martens besloten van hem te vangen. Er had zeker twintig mensen van Gellik geroepen voor hem te omsingelen. De wèrewolf zat op de mistem (mesthoop) en de mensen die do woeren hielden zich met (bij) de hand om hem tegen te houden. De wèrewolf sprong tussen hen door en er sprong vort. Wijnand Martens, die had 't gewèer langs zich liggen en er schoot op hem. En moeder zei: 'Schiet nie want de sjits (ge schiet) ene mins doet (schiet niet, want ge schiet een mens dood).' Maar er schoot toch en 't gewèer goeng nit af en 's anderendaags goeng er op jacht en uit dezelfde kartouche (kogel) schoot er enen haas. Daarna hebben ze hem gevangen gehad en er had een vel om en toen hebben ze dat vel in den oven gegooid en toen woer 't vel verbrand en toen koem de mens in en er zei: 'Wat bin ich gelukkig dat ich tevan af bin.' Dat woer Loervaas.
Onderwerp
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   
Beschrijving
Jager W. had besloten om een beruchte weerwolf uit Briegden te vangen. Wijnand had aan twintig mensen uit Gellik gevraagd om de weerwolf die op de mesthoop zat, te omsingelen. Toen W. naar het dier wilde schieten, ging zijn geweer niet af. De volgende dag schoot Wijnand met die kogel een haas dood. Nadat men de weerwolf had gevangen, gooide men zijn vel in de oven. Zodra alles was opgebrand, zei L.: "Wat ben ik gelukkig dat ik verlost ben!"
Bron
W. Jackers, Leuven, 1958
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (bilzen)
490
Ouders van de informant
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Gellik   
Plaats van Handelen
Gellik   
Briegden   
