Hoofdtekst
It Blaufallaet telt sa'n trettsjin huzen. It lêste hûs stiet hwat achterút. Dat is in âld plaets.
Se hienen dêr in soan yn 'e hûs, dêr't ik wol kammeraed mei wie. Op in kear kom ik der lâns yn 'e nacht. 't Wie fiif minuten foar tolven. Doe't ik oan 't plaetske ta wie, wie dêr in houn, dy wie wol sa great as in koekeal. En dy woardde ek samar ynienen wei. It beest koe net in kant út, hwant oan 'e iene kant wie in hage en oan 'e oare kant it wetter. Hwer wie dy houn bleaun? Dat wie gjin goed spul en ik woardde bang.
Se hienen dêr in soan yn 'e hûs, dêr't ik wol kammeraed mei wie. Op in kear kom ik der lâns yn 'e nacht. 't Wie fiif minuten foar tolven. Doe't ik oan 't plaetske ta wie, wie dêr in houn, dy wie wol sa great as in koekeal. En dy woardde ek samar ynienen wei. It beest koe net in kant út, hwant oan 'e iene kant wie in hage en oan 'e oare kant it wetter. Hwer wie dy houn bleaun? Dat wie gjin goed spul en ik woardde bang.
Onderwerp
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   
Beschrijving
In Blaufallaet waren zo'n dertien huizen, waarvan de laatste iets meer naar achteren stond. Een man reed op een keer om vijf voor twaalf langs dat oude huis. Daar zag hij een hele grote hond. En opeens was de hond weer weg. Maar aan de ene kant was een haag, en aan de andere kant water. Waar was de hond gebleven? Het was er niet pluis en de man werd bang.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 113, verhaal 3
Naam Overig in Tekst
Blaufallaet   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
