SBOHE0202_0202_29083 - Iemand kan toveren door de kracht van zijn boeken (Nokere)

Iemand kan toveren door de kracht van zijn boeken. Dat en is nog maar een jaar of achttien geleden dat zij hier te B. ook geen boter meer en kosten kernen, en dat was dan juist de moment dat de paster gezeid had aan de jongens in de schole dat, als er alzo iets gebeurde, dat ze altijd mosten bij hem gaan daarvoor, zo A. had dat thuis gezegd en als het 's anderendaags naar school ging moest het aan de paster ne keer vragen, ofdat hij zou willen komen hebben, maar nu als zij weg was zei de vader tegen zijn vrouw : “Dat en is toch geen gedoe om dat kind dat aan de paster te doen vragen, moest ik gelijk u zijn, ik zou zelve ne keer bij de paster gaan”. Dat was goed, zij ging zelf bij de paster en dezelfden dag kwam hij nog. Hij moest wijwater hebben en een palmtakje en hij ging in al de stallen gaan maar er most niemand in den omtrek zijn en als hij dan achter een half uur weerkwam dan stroomde het zweet van hem en het was were gedaan, ze moesten melk in de kern gieten — en de kern stonk pertank — en ze hadden de schoonste boter dat ge peizen kost. En weet gij hoe dat het gekomen was, daar waren den dag te voren juist snoeiers geweest op de bomen rond het hof en den enen had zitten zeggen dat hij toverboeken had, en dus, het moest toch wel zijn dat hij daar al iets van kende ook.

In een huis waar men geen boter meer kon karnen, ging men bij de pastoor te rade. De geestelijke kwam ter plaatse en ging met wijwater en een palmtakje naar de stallen. Een half uur later was de pastoor helemaal bezweet. De mensen moesten melk in het botervat gieten. Daarna hadden de mensen uitstekende boter. De dag voordien waren enkele mannen de bomen rond de boerderij komen snoeien. Eén van de mannen had gezegd dat hij toverboeken bezat.

S. Bohez, Leuven, 1956

2.3 Toverboeken

oost-vlaams (tussen leie en schelde)

382

fabulaat

Nokere    Nokere