Hoofdtekst
Ik hè van mien groeotvoader die soldoat gewist was ten tiede van Jantje Koas, nog hoeoren vertellen van de weerwulf. Er was doa een meiske da vrijde en ’s oavends met zien werk, klossen goarne, moste binnengoan, ol deur de bussen. Heur ne vrijer was mee en ha gezeid: “Oe je de weerwulf tegenkomt, moe je hem een klosse goaren smieten, je goet ermee spelen en erin bieten, je goat ton nieten doen”. Nu moste dien vrijer zien benoeodigdheden doen en gienk zoegezeid in het hoet ziene broek ofstroppen. Je dei zien vel an da doa in nen troenk weggedoken zat en sproenk zoeo voeo da meiske. ’t Smeet zere (vlug) een klosse goaren noar hem en je beet erin en stoend te dansen. Je gienk ton were weg en een bitje loater kwam ne met zien broek in zien handen were of. Het meiske zei: “ge ziet wel lange weggewist. De weerwulf is hier gewist”. Oet ze ton voeortgiengen, was no nog oltied bezig met da goaren da tussen zien tanden zat ut te koteren (peuteren)..
Onderwerp
SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch.   
Beschrijving
Een meisje dat 's avonds samen met haar vriend door de bossen naar haar werk ging, kreeg van haar vriend de volgende raad: "Als er een weerwolf op je af zou komen, dan moet je een bol garen naar het beest gooien. Je zal dan zelf ongedeerd blijven". Op zeker ogenblik zei de jongen dat hij even weg moest om zijn behoefte te doen. In werkelijkheid sprong de jongen in de boomstronk waarin hij zijn dierenvel had verborgen en verscheen in de gedaante van een weerwolf aan zijn vriendin. Een hele tijd later kwam de jongen terug bij het meisje. Daarop sprak het meisje: "Je bent wel lang weggebleven. De weerwolf is hier geweest". De jongen was nog steeds bezig met het verwijderen van de stukken garen die tussen zijn tanden waren blijven steken.
Bron
R. Callens, Leuven, 1968
Commentaar
1.6 Weerwolven
west-vlaams (tielt en izegem)
418
Grootvader van de informant
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Meulebeke   
