Hoofdtekst
Miene mins dae in Duitsland geblièven is dao dach ich altied väöl aan. Ich kan ouch maar zègge dat ich neet slaep, ich sleep hiej achter op de kamer en ich laag te slaopen en ich laag ton in ’t bèd; en ich goeide mich altied; ich kan neet good slaope. En ich drej zoe m’ne kop om en ich kiëk en nondedzjoew ich drej mich om… en ich bèn zoe blieve ligge. Ich dorsj neet opstuon, ich bèn blieve ligge mèt m’n ouge tow. Wie het klaor waas dow kièk ich en dow zoeg ich niks mier. En dat konne ze mich ouch neet aafdispetere ofsjoen ich niks geluif. Ich dach: "Och God, waas het maar daag". Ich höb mich omgedrejd en ich höb neet mier gekièke. En dat waas ouch zjus datzelfde posteur. Maa kiëk, dow waas er al eweg, dow waas er al doêd, dow is er in de kampe gebliève. Ich weij (weet) het neet. Dan dènk ich meteere (soms) : "Zou toch nog get bestuon?"" Dat is aardig en kan mich ouch niemen aafdisputeren en Til ouch neet dat het dat gezièn haet. Dao zien toch väöl minse die zoe get zien, maa aste het vertèls geluive ze dich neet. En dat waas zjus m’nen eine mins en ich waas zièker dat ich neet sloêp. (sliep) Höb ich teväöl aan dae mins gedach? Höb ich toch dèks geslaope?
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   
Beschrijving
Een vrouw wiens man tijdens de oorlog in Duitsland was gesneuveld, meende 's nachts de geest van haar overleden man te zien verschijnen.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
limburgs (maasvallei)
164
Na WOI of WOII
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Stokkem   
Plaats van Handelen
Duitsland   
