Hoofdtekst
Dit gaon ich dich vertèlle, dat höb ich zelf mètgemaak. Dat waas in Duitsland op ’n boerderiej, en dat is zoe waor es ich hiej zit, de kos biej me broor guon, dae waas beij mich; uever heksen en spoêke, ze zègge dao bestuit niks. Dat is gelièje, mier es vieftig jaor. Ich waas e jaor of zestien-zièvetien.We wuoren op ’n boerderiej en wer wuoren aan ’t dièse (dorsen) wer wuoren eigelik aan de kroêten aan ’t wèrke, den ougs ging dan väör - vuer de mieten oet te dièse. Dow waas dao e maesje, en hiel lielik maesje, lank, groêt, dat vechde zich mèt ene manskièl, sterk. Dat brach mich altied appel mèt - ich zaat buoven op het mesjing vuer de touwe duor de snieje van de sjobbe- dat brach mich appel mèt en dan zagte die anger maestjes: "Du muszt nicht essen. Da’s ein Hex". Ich hauw einen opgiète maa dat hauw mich niks geduon, dow uot ich die appel toch op.
Dow moosjte wer guon beginnen aan de voorkroete. Dat wuore drie bandiete die biejkième. Die wuore van Gratenhoven. En eine zaet: "Ich gaon ins vrieje mèt dat wiëf". Ene jong van twie-drieëntwintig jaor, en iè hauw dat vroumes e bitje vuer de gek gehauwe zoe, wètste neet, dat ze meinde dat dae Wullem mèt häör vriejde. En ze kump ins aaf - wer ginge ’s nachs nao de sokkerkroête (suikerbieten), het waas good klaor maonleech en den hiêlen daag hauw het geriègend - kump dat wief biej os: "Heute Abend wordt nichts an de Knolle. ’s Gibt Regen". Wièr ginge duor, maa dae Wullem blaef biej die vrouw stuon. Enige wäörd gespruoken en die hauwe dao toch niks tiège gezag dat dat ’n heks waor. Dow wuore wer mesjien ’n oor aan de gang - die kroete wore dan vuort gedèk. Die woeren oetgetrokken en aafgestuoken en het louf laag dan op riejen as het soms rièngere ging, dat ze gedèk wuore - en Piet en ich wer wuore de kroete zoe op de huipkes aan ’t goeie, rondom get hoeg en eine waas achter mich aan ’t dèkke, zoe in de riej guujt er dat op het huipke. Eine kier luut er z’ne reek valle en dow zaat dao ’n kat op z’ne reek in de plaats van louf. Dat waas ’n lielike kat, huur. "Piet," zag er, "kom ins hiej" zag er. En ich sting dao e bitsje wujer as dich en Piet dae sting achterom. "Dju, da’s die heks" zag er. "Zouw ich goeie?" "Nein, goei maar neet" zag er. En iè guujt zoe mèt ene reek en zjus woe die heks zaat in daen angere reek; de reek zoe deep de grond in. En in dat moment, in dat er goeide kome twie hon tösjen os duorgeloupe, eine pièkwitte en einen hiele zwarte. En wièr oos vot in oos han en heives. Serieus huur, dat höb ich mètgemaak. En iè haet noets neet mier gebierd nao die vrouw. Die hauw ene slechte naam dao van alleman. Dat waas ’n heks.
Dow moosjte wer guon beginnen aan de voorkroete. Dat wuore drie bandiete die biejkième. Die wuore van Gratenhoven. En eine zaet: "Ich gaon ins vrieje mèt dat wiëf". Ene jong van twie-drieëntwintig jaor, en iè hauw dat vroumes e bitje vuer de gek gehauwe zoe, wètste neet, dat ze meinde dat dae Wullem mèt häör vriejde. En ze kump ins aaf - wer ginge ’s nachs nao de sokkerkroête (suikerbieten), het waas good klaor maonleech en den hiêlen daag hauw het geriègend - kump dat wief biej os: "Heute Abend wordt nichts an de Knolle. ’s Gibt Regen". Wièr ginge duor, maa dae Wullem blaef biej die vrouw stuon. Enige wäörd gespruoken en die hauwe dao toch niks tiège gezag dat dat ’n heks waor. Dow wuore wer mesjien ’n oor aan de gang - die kroete wore dan vuort gedèk. Die woeren oetgetrokken en aafgestuoken en het louf laag dan op riejen as het soms rièngere ging, dat ze gedèk wuore - en Piet en ich wer wuore de kroete zoe op de huipkes aan ’t goeie, rondom get hoeg en eine waas achter mich aan ’t dèkke, zoe in de riej guujt er dat op het huipke. Eine kier luut er z’ne reek valle en dow zaat dao ’n kat op z’ne reek in de plaats van louf. Dat waas ’n lielike kat, huur. "Piet," zag er, "kom ins hiej" zag er. En ich sting dao e bitsje wujer as dich en Piet dae sting achterom. "Dju, da’s die heks" zag er. "Zouw ich goeie?" "Nein, goei maar neet" zag er. En iè guujt zoe mèt ene reek en zjus woe die heks zaat in daen angere reek; de reek zoe deep de grond in. En in dat moment, in dat er goeide kome twie hon tösjen os duorgeloupe, eine pièkwitte en einen hiele zwarte. En wièr oos vot in oos han en heives. Serieus huur, dat höb ich mètgemaak. En iè haet noets neet mier gebierd nao die vrouw. Die hauw ene slechte naam dao van alleman. Dat waas ’n heks.
Onderwerp
SINSAG 0608 - Andere Begegnungen mit Hexentieren.
  
Beschrijving
Een man ging samen met zijn broer dorsen op een boerderij in Duitsland. De man kreeg altijd appels van een lelijk meisje uit de buurt. Hoewel de andere meisjes zeiden: "Je mag daar niet van eten, want dat is een heks", had de man toch al een appel opgegeten. 's Nachts gingen de mannen op het veld de suikerbieten uittrekken. Plots liet één van hen zijn mestvork vallen omdat er een lelijke kat op zat. In de overtuiging dat die kat de heks was, gooide die man een andere mestvork naar het dier. Vlak daarna liepen een witte en een zwarte haan voorbij.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
342
Vóór 1918
memoraat
Naam Overig in Tekst
Theike
Willem
Willem
Naam Locatie in Tekst
Stokkem   
Plaats van Handelen
Duitsland   

