MNIJS0196_0197_19527

Vroeger woaren der menschen die met den duvel ommegieng(en). Z’aan ziender boeken wo dan z’uut lazen en azo kosten ze zieder ook etwat.’t Stierf do nu zukke mens. In den tied wiaerd da liek vervoerd met e wietewagen, getrokken deur twi pèèrden. Mo dan die pèèrden nu trokken dan ze wilden, ze gerochten gin stap veruut. ’t Zweet liep achter de groend woa dan ze stoen(den). De paster liep te lezen nie verre van de wietewagen. Achter ’n ènde, je gienk no de pèèrden en je zei: "alli, go mo veruut" en de pèèrden kosten weg.

Vroeger bestonden er mensen die met de duivel omgingen en die in toverboeken lazen.
Toen zo'n man was gestorven, konden de paarden de doodskist niet trekken. De dieren waren bovendien helemaal bezweet. Nadat de pastoor een tijdje had gebeden, konden de paarden weer vooruit.

M.-R. Nijsters, Leuven, 1969

3.1 Duivels

west-vlaams (nw van houtland)

160.5

fabulaat

Zevekote    Zevekote