Hoofdtekst
Dao waas eine dae ouch getrouwd waas en dae hauw e good vroumes. Die vrouw wis neet woe d’er blaef, dae kaam hauf nachten en zoê … Maa dat waas e good vroumes, die waas good braaf en die vroeg neet wie of waat. En dow hauw er ouch de ziêl van de vrouw verkoch aan den duvel. En ’s nachs moos ze opstuon en ze moos mèt hem guon, iè moos örges heen, ziej moos daobiej zeen. En dow hauw ze zich aangeduon, ze loesterde altied en ze deeg ouch altied waat er zag. En dow ging ze mèt hem en dow kome ze aan ’n kapel en dow zaet ze zoë: "Wilste hiej hiel effekes get wachte" zag ze "ich wil mich nog get baejen aan Oos Leve Vrouw". Ze waas nao de kapel gegangen en e bitsje daonao kaam ze trök. Wie er biej den duvel kaam waas het O.L.V. die achter hem zaat op het paerd, en ziej zaat dao te slaopen in die kapel.
Onderwerp
SINSAG 0360   
Beschrijving
Een brave vrouw was getrouwd met een man die 's nachts vaak wegging. Op een nacht moest de vrouw met haar man ergens mee naartoe gaan. De vrouw wist echter niet dat haar man haar ziel aan de duivel had verkocht. Omdat ze onderweg voorbij een kapelletje kwamen, zei de vrouw: "Wil je hier eventjes wachten? Ik wil eens bidden tot Onze Lieve Vrouw". Toen de duivel verscheen, was het Onze Lieve Vrouw die met hem meeging. De brave echtgenote zat te slapen in de kapel.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
5. Sagen - Legenden
limburgs (maasvallei)
519
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Elen   

