Hoofdtekst
PK: en ander veurvallen van de weerewouf, of van de wouf, heb ger die noets gehuurd?Nein, jà, dat er zich leet dragen hé…PK: dragen?Jà, allè, dat zult geer toch ouch wel weiten. Es-te vreuger erges e böske hads stoon, dan móste oppassen, zagten ze, want dan zaot dao de weerewouf. En dao waoren d’rs, die zagten dat ze hem hadden mooten dragen. (allé?) Jao, dan spróng er achter dèi struik uit en … hop! in dèi nek. En dan kós-te hem e stuk pókkelen (op de rug dragen), haha! Ich heb dao noets veul gelouf aan gehech huur! (En woe waor dat zoe erges?) Och, euveral hé, woe e paar struuk struuk (sic) stonden. Hie op Heiberich aon, en op Smeermaos waor dat veul. Ochgot! Aan "de Eike", aan ’t Kruijske" langs den dijk natuurlik euveral woe ze doorkwamen vanuit Mestreech (’t Kruijske, woe is dat erges?) Dat is dao get hoeger op, bekans aan de nuj kèrk van Smeermaas, dao stónd zoe e kruus, en dao spróng er den weer âf, zagten ze, dao kos e neet tegen hè. Haha! Allemaol zâtläp die hem mósten dragen, gelöüf ich! Haha!
Onderwerp
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen.   
Beschrijving
Weerwolven verscholen zich vaak achter een struik of in een bos. Wanneer er iemand voorbijkwam, sprong de weerwolf die persoon op de rug en liet zich dragen. Vooral dronkaards moesten de weerwolf dragen. De weerwolf vertoefde vaak op de weg naar Heiberich en naar Smeermaas of bij "de Eik" en " 't Kruiske". Weerwolven konden niet voorbij een kruis.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
N/VIII/543
fabulaat
Bandopname
Naam Overig in Tekst
'de Eik' (in de buurt van Neerharen)   
't Kruiske (in de buurt van Neerharen)   
Naam Locatie in Tekst
Neerharen   
Plaats van Handelen
Smeermaas (Rosmeer)   
Heiberich   
