Hoofdtekst
I. Hebben jullie ook de attributen die in de boeken beschreven worden?
R. Ja.
I. En zijn die belangrijk voor je?
R. Nou, het zijn symbolen. Het zijn hulpmiddelen maar ze zijn, het is niet zo, voor mìj is het in ieder geval niet zo, dat je geen goede heks kan zijn zonder die attributen. Dat het allemaal precies zó moet. He, athame precies dìe kleur, zo groot. De heksen die vóór ons waren, die gebruikten ook gewoon een keukenmes want het was gewoon veel te gevaarlijk om een speciaal mes daarvoor in huis te hebben. Als we bv. in het bos werken dan gebruiken we geen athame. De fairies die daar zijn hebben een vreselijke hekel aan metaal. Dat moet je gewoon niet doen. Met het éne geraadschap heb ik méér als met het andere. Waar wij nooit mee werken is een zweep, daar hebben we niks mee. Niemand niks mee, dan doen we het gewoon niet. Maar met de ketel absoluut! Enne, ja iedereen heeft natuurlijk z'n eigen athame en een staf. Ja, van tijd tot tijd werken we daar ook mee. Maar het is niet zo dat ze altijd... We hebben ook vaak onze altaren in het midden en daar legt iedereen dus op wat ze meebrengen. Dat kan van àlles zijn. Daar zitten geen restricties op: Als jij denkt dat dat, voor jou, op dat moment goed is en dat dat hoort, ook al is het plastic, dan mag dat, dat is oké. Het is dus niet zo; één altaar in het noorden. Soms werken we met vier altaren in de windrichtingen. Ja en dat éne altaar in het midden daar ligt ook altijd onze.. een deel van ons gereedschap op. Maar het is niet zo dat èlk ritueel, al die gereedschappen op het altaar liggen, zo precies zijn wij niet. Het is meer de persoonlijke band die wij hebben met onze gereedschappen. En dat we die ook meeneemen als we voelen dat dat passend is, dan dat het er altijd moet zijn. Dan wordt het wel erg dogmatisch, voor mijn gevoel. Dat mag een ander natuurlijk best anders beleven. Maar we kennen ze wèl en de meesten van ons maken ze ook zelf.
R. Ja.
I. En zijn die belangrijk voor je?
R. Nou, het zijn symbolen. Het zijn hulpmiddelen maar ze zijn, het is niet zo, voor mìj is het in ieder geval niet zo, dat je geen goede heks kan zijn zonder die attributen. Dat het allemaal precies zó moet. He, athame precies dìe kleur, zo groot. De heksen die vóór ons waren, die gebruikten ook gewoon een keukenmes want het was gewoon veel te gevaarlijk om een speciaal mes daarvoor in huis te hebben. Als we bv. in het bos werken dan gebruiken we geen athame. De fairies die daar zijn hebben een vreselijke hekel aan metaal. Dat moet je gewoon niet doen. Met het éne geraadschap heb ik méér als met het andere. Waar wij nooit mee werken is een zweep, daar hebben we niks mee. Niemand niks mee, dan doen we het gewoon niet. Maar met de ketel absoluut! Enne, ja iedereen heeft natuurlijk z'n eigen athame en een staf. Ja, van tijd tot tijd werken we daar ook mee. Maar het is niet zo dat ze altijd... We hebben ook vaak onze altaren in het midden en daar legt iedereen dus op wat ze meebrengen. Dat kan van àlles zijn. Daar zitten geen restricties op: Als jij denkt dat dat, voor jou, op dat moment goed is en dat dat hoort, ook al is het plastic, dan mag dat, dat is oké. Het is dus niet zo; één altaar in het noorden. Soms werken we met vier altaren in de windrichtingen. Ja en dat éne altaar in het midden daar ligt ook altijd onze.. een deel van ons gereedschap op. Maar het is niet zo dat èlk ritueel, al die gereedschappen op het altaar liggen, zo precies zijn wij niet. Het is meer de persoonlijke band die wij hebben met onze gereedschappen. En dat we die ook meeneemen als we voelen dat dat passend is, dan dat het er altijd moet zijn. Dan wordt het wel erg dogmatisch, voor mijn gevoel. Dat mag een ander natuurlijk best anders beleven. Maar we kennen ze wèl en de meesten van ons maken ze ook zelf.
Beschrijving
Een vrouw vertelt over de attributen die ze gebruikt.
Bron
Bandopname: privé bezit Rachèl Gerrits
Commentaar
maart 1997
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21