PKNAB0367_0368_6773 - Geest keert terug om vergiffenis te krijgen

Ich weit nog ein. Stil. Luister. Bij groëte boeren - mer dat is ollemaol ech waor gebeurd huur, in Kote-n op 'n groëte boerderij, en dèi minsch hèit dat ouch altijd veur waor vertèld -, bij groëte boeren haw 'n vrouw enen óngekeurde stier uitgelaoten, jà en ze hawwen hem neet miër leventig (levend) kónnen vangen. Jà en dèi stier waor veul geld weerd, in dèin tijd waor 't geld neet wie nów, dèi waor toen misschiens tiën of twintig franf weerd, en dat waor dów e fortuun, hé, mèt ene frang kosj-te al noa de winkel goon toen, zoëlang is dat 'leejen (geleden). En, veur dèi boer waor dat 'n hiël verluus hé. En 'n vrouw, bekènd as heks, woor euvergeschreven, veur dat gedoon te hebben, hé, mer eigelik waor die dat neet hé, mer jaa, dat waaor 'n ärm vröümeschke en in dèin tijd zag men sóms get gauw dat iemend heks waor - dao hebben d'rs bestangen huur, mer die waor gein -. En toen die vrouw storf, zag dèi boer: 'Vanzeleven vergèif ich ze dat neet, dat Trientje.' Lang d'rnao ging dèi man 't Hollans op, noa Valkenberg, en ee kaom nao huis, door die haol straot in Catsop, - ich weit good woë dat is huur! - en op ene kiër kump hem dat vröüke tegen, er zwoor dat zij dat waor, en, zjus wie ze vreuger altijd deeg, droog ze e körfke ónder den ärm, er waor zeker dat ZIJ dat waor, en wie ze langs hem door kaom, verschrikde er zich, mer dan zaog er niks miër, waor ze inins verdwenen. En zoë ging dat tot drij kiëren tów, en ee zag 'Gooienaovend' zag er, mer het zag niks, mer den derde kiër, - de haoren stóngen hem rech op zene kop, - : 'Ich vergèif', zag er, 'gelijk ik graag zou vergeven worden', en daonao haw er niks miër gezeen. En dów kaom er bij hun (thuis), en dów zèit zijn vrouw: 'Nów kèns-te nog zoë dèk weggoon as-te wils, mer: aovend hie!' 'Wat is dan gewèis?', ee. 'Het waor precies of ver hie duiven hawwen, en dat dat kot waor hie âfgevladderd, en ich bèn zoë bang gewèis hie, ich kosj neet miër van plaats hie mèt de kènger, ollemaol um much.' En dów vroog er op wat oor dat dat gewèis waor, en dat klopde zjus.XXV: (dat keem zjus euverein uit).Zouw zoëget kónnen bestangen hebben?PK: jà, wèi wèt, kan toch...Dèi waor dao zoë van euvertuug hé, dèi minsch, oh jao, want anders zouw dèi zoëget neet vertèllen hé, euver z'n eigen, dat er die vrouw neet wouw vergeven. Dat haw dèi mètgemaak...

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

Op een boerderij in Kotem had een vrouw per ongeluk een ongekeurde stier laten ontsnappen. Ze hadden de stier niet meer levend kunnen vangen, zodat de boer een groot verlies leed. Een vrouw die als heks bekend stond, kreeg de schuld voor het hele voorval. Toen die vrouw stierf, had de boer gezegd: "Dat vergeef ik Trientje nooit!" Toen de boer een tijdje later terugkwam van Valkenburg, meende hij in een holle straat in Catsop de heks te zien met een korfje onder haar arm. Op het ogenblik dat de heks hem voorbij wandelde, was ze plots verdwenen. Hetzelfde gebeurde nog driemaal opnieuw. De boer had al tweemaal "Goedenavond" gezegd, maar de heks antwoordde niet. De derde keer zei de boer: "Ik vergeef zoals ik graag zou vergeven worden". Daarna heeft de boer het spook niet meer gezien. Toen de man thuiskwam, sprak zijn vrouw: "Vanavond moet je thuisblijven, want ik heb vandaag doodsangsten uitgestaan! Ik hoorde de hele tijd een gefladder alsof hier duiven zaten. Wat de boer en de boerin hadden meegemaakt, had zich precies op hetzelfde tijdstip afgespeeld.

P. Knabben, Leuven, 1970

1.4 Luchtgeesten

limburgs (maasvallei)

K/II/281

fabulaat

Trientje    Trientje   

Kotem    Kotem   

Catsop    Catsop   

Kotem    Kotem