STOP0340_0341_21610
Een sage (mondeling), 1964
Hoofdtekst
Ze reên met vuuf aalkartelen nor Brugge. Ze woren met zessen. ’t Woren d’er twee van die zesse die verliefd woren up ’t zelfste meischge. En den een die ne piek (kwaad oog) had up den anderen wos den eersten en je wierd angesproken deur twee mannen van Bakelandts bende. Dat gebeurde tusschen Passendale en Zunnebeke. En den eersten die angesproken wos had mor vuuf frank in zijn zak, - me zitten up de bureau wè -, en je gaf het an ulder en je zei dat den achtersten e kolf verkocht hadde en datten dien nateurlik geld in zijn zakken hadde. – Schrijf mor e bitje rap wè want me moeten soepe gon eten! – En je kreeg e klop van de mannen van Bakelandt en ze sleepten hem in de bus voor ’t geld an Bakelandt te geven enee. ’t Wos waar wè datten e koe verkocht hadde. Je wos jaloes up dien eersten voor dat meischge. Mor hortèkee, de latsten wos ol getrouwd. ’t Wos dormee dat die voorman dorup jaloes wos. En dienen eersten is voortgereên. ’t Wos ol up ’t achterste van ’t jor en ’t wos ol doenker. En je gaat dor in e café, "In den Biekorf", en je gaat dorin, den eersten, en je wacht dor up d’andre. En ze verbleven dor èn eure in die café dat ze wachtten up dien latsten mor ne kwam niet of. Ze zijn zieder toen tegore nor huus gereên, olle vuve. En ’s nuchtens is diene mensch, die dor geslegen geweest éét, ook nor huus geweest. Mor n’had geen geld meer. ’t Is dorom dat z’hem geslegen één voor zijn geld te kunnen ofpakken. Diene vint die in die café weunde, wos ook één van de bende van Bakelandt. ’t Achterste van die café stoend tegen den bus. Dat wos een van ulder vergorplatsen. Zo ja, dat is toen zoverre gekommen in den boek dat dien eersten toen e keer ging gon kijken nor den andern die ol thuus wos. En diene vint ee dor e soorte van fleurus (pleuritis) upgedon van de slagen en van heel die nacht in die rinne (regen) en in die natte blaten te liggen en j’is er van dood gegon. Zo diene boer ging toen dikkens nor dat vromens enne vroeg an heur om met hem te trouwen mor ze wilde niet. Ze zei dat ’t zijn schuld wos dat heurne man dood wos. Van wroeginge en knaginge an zijn herte ééten toen geschreven nor ’t gerecht van Brugge en j’ee toen olles verklapt. En dat is ozo ollemale uutgekommen.
Onderwerp
SINSAG 1320 - Andere Räubergeschichten. 
SINSAG 1320 - Andere Räubergeschichten. 
Beschrijving
Zes mannen reden met vijf aalkartelen naar Brugge. Twee mannen uit het gezelschap waren verliefd op hetzelfde meisje. Eén van die mannen was getrouwd met het meisje, waardoor de nadere jaloers was. De jaloerse man reed voorop en werd tussen Passendale en Zonnebeke benaderd door twee rovers van de bende van Bakelandt. De man had slechts vijf frank op zak. Hij gaf de rovers het geld en zei dat de man die achteraan reed - dat was de man die getrouwd was op hetzelfde meisje - een kalf had verkocht en dus meer geld op zak had. De rovers sleepten de man die achteraan reed, naar het bos. De man die voorop reed, ging met de rest van het gezelschap naar café 'in den Biekorf'. De cafébaas was ook lid van de bende van Bakelandt. De vijf mannen wachtten op hun gezel, maar die kwam niet opdagen. Uiteindelijk reden de mannen dan maar naar huis. De man die door de rovers was aangevallen, keerde de volgende ochtend zonder geld naar huis. Omdat de man lang in de regen had gelegen, kreeg hij een longontsteking en stierf. De jaloerse 'vriend' is dan naar die weduwe geweest om te vragen of ze met hem wilde trouwen. Ze weigerde en gaf de man de schuld van het overlijden van haar echtgenoot. Daardoor kreeg die man wroeging en schreef een brief naar de rechtbank van Brugge, waarin hij alles opbiechtte.
Bron
S. Top, Leuven, 1964