FVANH0253_0253_18087

Mijn wijf was ‘ne keer bevrucht hé, ‘k was getrouwd, en ‘k woonde op de Plaats.En ’t was daar ook ‘ne tovermete en ze zeien dat dat vrouwmens koste toveren. En iedere keer dat ze t’onzens kwam, ze zat bij dat kind en we hebben heel veel miserie gehad met dat kind – ‘k moet ’t zeggen lijk dat ’t is – en dat kind schreeuwde twee-drie maanden lang hé. En ’t en groeide noch bloeide!En we zeien wilder dat ook ‘ne keer tegen de paster van Anzegem en hij zei: "Weet ge wat dat ge doet…, ge kapt ’n putje in de zulle en steekt er ‘ne paasnagel in", zegt ie, "ze zal t’ulders van zijn leven in huis niet meer komen."En ‘k heb dat gedaan, en z’is t’onzens in huis niet meer geweest, ze woonde nevens t’onzens en ze passeerde iedere keer de deure en vroeger was ze daar iedere dag gezet!

In een huis waar men een pasgeboren kindje had, kwam vaak een buurvrouw op bezoek. Door toedoen van die toverheks, huilde het kindje de hele tijd en wilde het niet groeien. De pastoor gaf de ouders van het kindje de raad om een paasnagel op de dorpel te leggen. Toen de mensen dat hadden gedaan, kwam de buurvrouw nooit meer langs, hoewel ze daar vroeger elke dag op bezoek was gekomen.

F. Van Houdenhove, Leuven, 1967

2.1 Heksen

west-vlaams (tussen schelde en leie)

387

memoraat

Anzegem    Anzegem