KBRUY0140_0141_45382

Heks als hond vermomd.Dan was ik al groot da'k da meemaakte zulle, maar eh, bij ons peet en nonkel Sus, den oudste, die was niet getrouwd, dat was nog ne jongman thuis hé. En 's avonds dan kwamen de boeren uit de geburen zo, boeren, dan was dat bij den ene, dan bij den andere, gingen die buurten zo hé, en zaten die zo rond de groten open haard zo hé, en en... En daar kwam altijd bij ons peet, en dat heeft ons moe dikwijls genoeg verteld, en die was toen nog thuis hé, . . . en dan kwam er altijd een hond in den hoek van den open haard zitten. En dan in dien anderen hoek stond dan mutserts hout zo, dan smeten ze zo'n mutsert daarop en dan brandde dat weer een tijd hé. En dien hond, dat was zo al enigte keren gebeurd, en dan zei nonkel Sus tegen die boeren die daar zaten: "Van wie is dien hond die d'r altijd zit?" "O, ik weet niet..., van u niet..., van mij niet...," "Nië, van mij is 'm nie..., van mij ook nie!" Zo een boer of zes, zeven dat daar zat, en van iemand was dien hond niet. En, eh, toen zei Nonkel Sus: "Allé dan, te buiten, hé!" Dien hond moest te buiten, en die wilde niet. Enne Sus, zei ons moe, die pakte nen dikken tak zo uit die mutsert die daar stond hé, en die sloeg daarmee hé, om 'm weg te krijgen, hé. En hij raakte hem aan zijne kop. En toen liep 'm buiten. En dan, ja allé, zei ons moeder, ze gingen allemaal naar huis, hé. 's Anderendaags, een oud menske, die ze daar voor heks verdachten, die liep met zo'n band rond hare kop se. Die was in hond verkleed, allé, verkleed nie, maar ... veranderd.K. En had ze daar dan schrik van, jullie moeder? F. Ja, daar hadden ze allemaal schrik van, van dat mens, ja zulle. Dat weet ik nog goed, en 't was pertang een heel braaf menske zulle, want 'k heb er nooit geen slecht horen van klappen, maar ... al dat er gespookt werd of zo, dat weten ze daarop, op dat mens hé.

SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.    SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.   

In een huis kwam 's avonds altijd een hond in de hoek bij de open haard zitten. Omdat de hond van niemand bleek te zijn, joeg men hem naar buiten, waarbij men het dier met een stok tegen de kop sloeg. De volgende dag liep in het dorp een oude verdachte vrouw rond, die een verbrand rond haar hoofd droeg. Iedereen was bang voor die vrouw.

K. Bruynseels, Leuven, 1991

1.4 Luchtgeesten

antwerps (nijlen)

2

memoraat

Nijlen    Nijlen