MDESC0110_0110_15066 - Man geneest paard

Binst d’n oorloge veertiene, ‘k weunde ik toene up ’t kasteel. En ’t wos daor en Iengelsch’n offesier, mi è pèrd; en ’t a de boogpiene. En d’n knecht dao, e kuste iej ’t een en ’t ander; en e vroeg an dien Iengelsman: “Oede j’ giej stief an dat pèrd? Zoe j’ ’t giej will’n oed’n”? Nateurlik dat ’n iej van ja zei. En dien knecht gienk an ’t vriev’n over zien boog, en e zei etwodde, en ’t pèrd stoeg up. ’t Wos genez’n.

In het kasteel van Vlamertinge kwam een Engelse officier op bezoek, wiens paard balgpijn had. De knecht die op het kasteel werkte, vroeg aan de officier: "Hou je erg van dat paard? Zou je het willen houden?", waarop de officier uiteraard bevestigend antwoordde. Toen de knecht het paard over de rug had gewreven, stond het dier op en was genezen.

M. Deschrijver, Gent, 1961

2.2 Tovenaars

west-vlaams (poperinge en omstreken)

223

WOI

memoraat

Engels    Engels   

Vlamertinge    Vlamertinge   

Vlamertinge    Vlamertinge