Hoofdtekst
I. Deed jij vóór de Hulst-eik groep wel eens een ritueel?
R1. Nee. Nee, dat eigenlijk niet nee. Een ritueel niet. Er waren wel, ja er waren van die momenten die iedere keer terugkomen, hè. Dat je gewoon voelt dat er een bepaalde... ja, dat je een bepaalde grens overgaat in de natuur. Dat je denkt van... Ja hoe zeg je dat. Opeens denk je: Ja! Nu begint de winter. Gewoon op een dag, op een bepaald moment.
R2. Ja! Ja. Dat vindt ik ook altijd erg. Ja dat voel je.
R1. Dan voel je een huivering over je rug en dan denk je: Nou, nú begint de winter.
R2. Ja. 't Is zover!
R1. Ja, zo iets dergelijks.
R2. Ja, ik ruik ook altijd de lente enne de zomer, ja. Dan denk ik; héé, dan is het of je ruikt eh.. Nou, nu op sommige plekken kun je al goed herfst ruiken, eigenlijk. Dat is het nog lang niet. Moet nog beginnen, maar eh... Vooral de populieren hè, als het daar al ligt, dan ruik je dat. De bladeren.
R1. Ja, en die sfeerverandering ook hè. De herfst.
R2. Ja, het vocht.
R1. En op een gegeven moment is er zo'n tijd. Het is net of er een soort voldoening in de lucht hangt. Dat alle planten; die zijn klaar. Ze hebben hun zaad laten rijpen en nou nog even uitblazen en dan laten we de bladeren vallen. Dan gaan ze rusten. Dat gevoel hangt er dan ook.
R1. Nee. Nee, dat eigenlijk niet nee. Een ritueel niet. Er waren wel, ja er waren van die momenten die iedere keer terugkomen, hè. Dat je gewoon voelt dat er een bepaalde... ja, dat je een bepaalde grens overgaat in de natuur. Dat je denkt van... Ja hoe zeg je dat. Opeens denk je: Ja! Nu begint de winter. Gewoon op een dag, op een bepaald moment.
R2. Ja! Ja. Dat vindt ik ook altijd erg. Ja dat voel je.
R1. Dan voel je een huivering over je rug en dan denk je: Nou, nú begint de winter.
R2. Ja. 't Is zover!
R1. Ja, zo iets dergelijks.
R2. Ja, ik ruik ook altijd de lente enne de zomer, ja. Dan denk ik; héé, dan is het of je ruikt eh.. Nou, nu op sommige plekken kun je al goed herfst ruiken, eigenlijk. Dat is het nog lang niet. Moet nog beginnen, maar eh... Vooral de populieren hè, als het daar al ligt, dan ruik je dat. De bladeren.
R1. Ja, en die sfeerverandering ook hè. De herfst.
R2. Ja, het vocht.
R1. En op een gegeven moment is er zo'n tijd. Het is net of er een soort voldoening in de lucht hangt. Dat alle planten; die zijn klaar. Ze hebben hun zaad laten rijpen en nou nog even uitblazen en dan laten we de bladeren vallen. Dan gaan ze rusten. Dat gevoel hangt er dan ook.
Beschrijving
Twee mensen vertellen over hun verbondenheid met de natuur.
Bron
Bandopname: privé bezit Rachèl Gerrits
Commentaar
augustus 1997
zie opmerkingen IDnummer WICCA031.
Naam Overig in Tekst
Hulst-eik 
Hulst-eik 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21