Hoofdtekst
Vader vertelde dikkens van de waterduvel. En ’t begoste te waaien. En waaien dat ’t dei. ’t Waaidige, en up e zekere dag liep er e zwijn up ons hof, e schoon zwijn. En vader zegt: "Wiens zwijn zoe dat zijn?" En ’t wos in de winter… Enne vader zegt: "Me gon’t in ’t kot steken en morgenuchtend e keer vragen wien dat er ulder zwijn kwijt is." En ’s anderndaags zegten: "Me gon hem olglijk e seule eten geven." En je gaat met e seule zwijnedrinken. En otten de deure opendoet, ’t zit geen zwijn in ’t kot. ’t Is weg.
Onderwerp
SINSAG 0345 - Spuktier betrügt einen Menschen.
  
Beschrijving
Op een boerderij zag men tijdens de winter plots een stevige wind opsteken. Men zag een varken rondlopen en besloot het dier in een hok te steken. Toen men de volgende ochtend het hok openmaakte, was het varken verdwenen.
Bron
S. Top, Leuven, 1964
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (vrijbos)
199E
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Oostnieuwkerke   
