MSAGA0178_0178_20105 - Galgejong helpt weven

In Anzegem was er ne vent en hij weunde allene. Hij woof met d’hand. Mijn vader wrochte voor de fabrikant voor wie dat hij woof. Ne zekere keer zegt de fabrikant tegen mijn vader: "Teure, zeg dat ze dat stuk moeten brengen." Zo, mijn vader ging dat zeggen maar ’t stuk was nog niet begonnen. "’t Zal wel gaan," zei die vent, "’k heb nen domestiek". Den donderdag was ’t gereed. "Hoe is ’t meuglijk", zeien ze. "’k Heb toch nen domestiek", zei ‘t hij. Maar nu, de jongens daartegen hadden de plane. De gendarmen kwamen en ze dwongen hem te zeggen wat dat hij deed. Hij kreeg geen eten meer. En op den duur hij zei het. Hij ging bachten zijn huis en onder nen bussel stro haalde hij een fleske uit en ’t zat een galgejonk in, nen duvel. Mijn vader heeft het gezien. Al dat hij nodig had, hij kreeg het. Zijn stuk was ook gemaakt geweest van dat galgejonk. Z’hebben hem dan meegenomen.

In Anzegem woonde een wever die voor een groot bedrijf werkte. Op zekere dag kwam een vertegenwoordiger van dat bedrijf zeggen dat een bepaald stuk stof dringend moest worden afgewerkt. Hoewel de wever nog niet aan die stof was begonnen, zei hij: "Het zal wel lukken. Ik heb een knecht".
De kinderen van de wever hadden de 'plane' (1).
Op zekere dag dwong de politie de wever om te vertellen waar hij mee bezig was. Omdat de wever weigerde, gaf men hem geen eten meer. Na lange tijd haalde de wever achter zijn huis onder een bussel stro een flesje tevoorschijn, waarin een galgenjong zat. Dat duiveltje deed al het werk voor de man.

M. Sagaert, Leuven, 1955

3.1 Duivels

west-vlaams (zuiden)

216

Vader van de informant

fabulaat

(1) plane: ziekte waarbij het hele lichaam een blauwe kleur krijgt

Aalbeke    Aalbeke   

Anzegem    Anzegem